Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. B. K. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. [...] r. Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzi do istotnego pogorszenia jej sytuacji majątkowej. Podniosła, że wobec braku dostatecznych środków zmuszona jest posiłkować się wsparciem finansowym innych osób, co skutkuje dodatkowymi zobowiązaniami materialnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konstrukcja tego przepisu, wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, niepubl.).
Jako uzasadnienie wniosku strona wskazała na swoją sytuację majątkową, gdyż wykonanie decyzji prowadzi do jej istotnego pogorszenia.
Zdaniem Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie oznacza wykazanie dużego prawdopodobieństwa (graniczącego z pewnością) wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie jakiejkolwiek decyzji określającej zobowiązanie podatkowe ma dla jej adresata niekorzystne konsekwencje. Jednakże przepis art. 61 § 3 wymaga wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody znacznej, a więc większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji tego rodzaju oraz skutków trudnych do odwrócenia, to jest takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych środków.
Pojęcie "szkody" (majątkowej, jak i niemajątkowej) w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza taką stratę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04, niepubl.). Kwestionowana w skardze decyzja nakłada na stronę obowiązek zapłaty określonej sumy pieniędzy. W razie uwzględnienia skargi kwota ta będzie podlegała zwrotowi.
Powołane przez stronę jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania okoliczności, nie stanowią przesłanek, o których stanowi art. 61 p.p.s.a. Samo akcentowanie trudnej sytuacji finansowej nie może być uznane za równoważne z powołaniem się na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest oczywiste, że zapłata zobowiązania podatkowego ze swej istoty powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego". Jednakże "uszczerbek finansowy" ponoszony przez stronę przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znaczny - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też tym bardziej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zwrócić przy tym wypada uwagę na fakt istnienia ograniczeń w prowadzeniu egzekucji administracyjnej (por. art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.).
Ograniczenia te gwarantują zachowanie zobowiązanemu i jego rodzinie warunków wystarczających, według ustawodawcy do humanitarnej egzystencji - choć niewątpliwie w gorszych standardach niż przed wszczęciem egzekucji. Pogorszenie jednak warunków egzystencji to jeszcze nie powód aby wstrzymywać wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2005 roku, sygn. akt II GZ 111/05, niepubl.).
Jednocześnie z treści skargi nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się dla strony skarżącej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przeto, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Sz.Ch.