Uzasadnienie
D.K. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości dochodu osiągniętego w 2003 roku.
We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną J., 18-letnim synem T. oraz 14-letnią córką K. Oboje z żoną uzyskują dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w łącznej kwocie 5.150 zł miesięcznie brutto. Ich majątek stanowi mieszkanie o pow. 63 m2 oraz samochód osobowy marki Skoda Fabia, rok produkcji 2009.
Jednocześnie skarżący wskazał, że ponosi koszty związane z wydatkami bieżącymi, wydatkami na utrzymanie mieszkania oraz spłatą kredytów (mieszkaniowego i samochodowego), których łączna kwota wynosi 3.000 zł miesięcznie.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 8 września 2009 roku wezwano skarżącego do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych własnych oraz żony z okresu ostatnich 3 miesięcy, kserokopii umów kredytowych oraz złożenia odpisu zeznania podatkowego własnego i żony za 2008 rok - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał wymaganego dokumenty dotyczące jego sytuacji rodzinnej i majątkowej.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W tym względzie przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że kwota wykazanego dochodu w zestawieniu z kwotą wydatków rodziny powoduje, że skarżący nie posiada dochodów pozwalających na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Istotne jest także to, iż na utrzymaniu skarżącego i jego żony pozostaje dwójka uczących się dzieci. Podkreślić przy tym należy, że małżonkowie nie dysponują innymi dochodami, jak i również nie posiadają oszczędności. Ich dochód w 2008 roku wyniósł ok. 63.587 zł, dając miesięcznie kwotę 5.300 zł, co w przeliczeniu na każdą z osób pozostających w gospodarstwie domowym stanowi kwotę 1.325 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zdaniem Referendarza sądowego wykazana przez skarżącego sytuacja majątkowa powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 3 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)