Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-W. określił J.M. zobowiązanie podatkowe powstałe w podatku od towarów za okres od stycznia do maja oraz za m-c lipiec i sierpień 2002 roku w łącznej wysokości 119.331 zł.
Od powyższej decyzji, doręczonej za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 23 października 2003r. podatnik z uchybieniem przewidzianego w ustawie terminu tj. w dniu 7 listopada 2003r. złożył odwołanie.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. pozostawił odwołanie bez rozpatrzenia jednocześnie podnosząc, iż zgodnie z treścią art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji lub zawiadomienia, o którym mowa w art. 103 § 1. W rozpoznawanej zaś sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 6 listopada 2003r.
W skardze skierowanej do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia podnosząc, iż w piśmie z dnia 23 grudnia 2003r. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania uzasadniając, iż powstałe jednodniowe opóźnienie spowodowane było chorobą. Natomiast w złożonych w dniu 9 stycznia 2004r. wyjaśnieniach zeznał, że od listopada 2002r. do dnia zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej tj. 17 maja 2003r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wniósł o jej oddalenie dodatkowo argumentując, iż zaskarżone postanowienie zostało prawidłowo doręczone, a złożony przez skarżącego dniu 23 grudnia 2003r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wobec nie spełnienia przesłanek, o których stanowi przepis art. 162 Ordynacji podatkowej, nie zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Nie zawiera ona żadnych argumentów, które poddawałyby w wątpliwość zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. Sąd nie dopatrzył się także innych okoliczności, które pozwalałyby uznać skargę za uzasadnioną, a zostały pominięte przez skarżącego. Fakt naruszenia terminu do wniesienia odwołania nie jest przez skarżącego kwestionowany. Postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia wydano w dniu [...], a więc jeszcze przed złożeniem wniosku o przywrócenie uchybionego terminu (ten ostatni wniesiono dopiero 23 grudnia – został on rozpoznany odrębnie, czego następstwem była odmowa przywrócenia uchybionego terminu).
W tym stanie rzeczy, skoro organ podatkowy zachował się w sposób wymagany przez obowiązujące prawo, tj. art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.-