Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od osób fizycznych za 1996 rok. Wobec treści wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną wraz ze złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, precyzując w uzasadnieniu, iż wnosi jedynie o zwolnienie od wpisu sądowego od tejże skargi kasacyjnej.
We wniosku tym skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną T.D. oraz 20-letnim synem P.D. Wskazał przy tym, że jest po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu. Okres jego niezdolności do pracy, z uwagi na to schorzenie, trwał 2 miesiące. W chwili obecnej odzyskał zdolność do pracy, niemniej pozostaje pod stałą opieką lekarską i farmakologiczną. Na leki wydaje miesięcznie kwotę ok. 40 zł.
Jednocześnie skarżący podniósł, że jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 35,93 m2. Dodał, że jego syn uczęszcza do czwartej klasy technikum i nie osiąga żadnego dochodu, jego żona z kolei uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.802,56 zł netto. On sam zaś osiąga wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w wysokości 2.478 zł, przy czym z sumy tej do jego dyspozycji pozostaje jedynie kwota 866,73 zł, gdyż pozostała część wynagrodzenia objęta jest zajęciem związanym z egzekucją wymaganych należności. Ponadto stwierdził, że ponosi wydatki związane z koniecznością spłaty rat kredytu, zaciągniętego na zakup mieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną T.D. oraz 20-letnim synem P.D. Jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 35,93 m2.
Syn skarżącego uczęszcza do czwartej klasy technikum i nie osiąga żadnego dochodu, jego żona zaś uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.802,56 zł netto. Skarżący natomiast osiąga wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w wysokości 2.478 zł, przy czym z sumy tej do jego dyspozycji pozostaje jedynie kwota 866,73 zł, gdyż pozostała część wynagrodzenia objęta jest zajęciem związanym z egzekucją wymaganych należności.
Skarżący jest po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu, pozostaje pod stałą opieką lekarską i farmakologiczną. Na leki wydaje miesięcznie kwotę ok. 40 zł. Ponadto ponosi wydatki związane z koniecznością spłaty rat kredytu, zaciągniętego na zakup mieszkania.
W tej sytuacji, biorąc pod uwagę wysokość wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz przedstawione we wniosku możliwości płatnicze skarżącego, Sąd uznał, że wniosek J.D. zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie Sądu, skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)