Uzasadnienie
Niniejsza sprawa toczy się ze skargi M. J. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z 7 lutego 2011 r. wydaną w zakresie podatku od towarów i usług.
Przedmiotem wspomnianej wyżej indywidualnej interpretacji była m.in. kwestia czy w przedstawionym stanie faktycznym wnioskodawca dokonując sprzedaży nieruchomości działał jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Zarzut naruszenia przez organ podatkowy art. 15 ust. 1–2 ustawy o VAT w zw. z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.) stanowi jeden z głównych zarzutów zawartych w rozpatrywanej skardze.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami; powołanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju zależność ma miejsce, bowiem postanowieniem z [...] r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił w dwóch sprawach (sygn. akt [...] oraz [...]) skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne:
- 1. czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej?
- 2. czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu?
- 3. czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych?
Powyższe pytania prejudycjalne zainicjowały postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach zarejestrowanych pod sygn. C-180/10 oraz C-181/10.
Z treści ww. pytań prawnych, a także opinii Rzecznika Generalnego można wnosić, że Trybunał Sprawiedliwości, odpowiadając na przedstawione pytania, zajmie stanowisko m.in. w kwestii znaczenia zamiaru nabywcy nieruchomości, który następnie nieruchomość tę sprzedaje, dla uznania transakcji sprzedaży za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112. W ocenie sądu, wobec sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 15 ust. 1–2 ustawy o VAT w zw. z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości będzie miało istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
P.Z-C.