Uzasadnienie
Interpretacją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uznał za nieprawidłowe stanowisko K. P. zawarte we wniosku dotyczącym określonych przepisów z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych.
Interpretację doręczono wnioskodawcy 28 lutego 2013 r. W jej treści zawarto pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.
Po otrzymaniu interpretacji podatnik wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, przy czym nadał je 15 marca 2013 r. za pośrednictwem poczty. Po otrzymaniu odpowiedzi organu wniósł skargę do sądu na wspomnianą na wstępie indywidualną interpretację.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący nie złożył skutecznie środka poprzedzającego wniesienie skargi – wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym, zdaniem organu, nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
W myśl art. 52 § 1–2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, dla skuteczności skargi konieczne uprzednie wezwanie we właściwym terminie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Przepis ten znajduje zastosowanie m.in. przy wnoszeniu do sądu administracyjnego skarg na indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego.
Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w tych sprawach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ewentualnie – jeśli organ nie udzielił odpowiedzi – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Należyte zakwestionowanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w drodze wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wniesionego w ustawowym terminie, jest zatem warunkiem jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżący został pouczony o potrzebie uprzedniego (przed wniesieniem skargi do sądu) wezwania na piśmie organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu. Przed złożeniem skargi do tutejszego sądu skarżący wezwał wprawdzie organ do usunięcia naruszenia prawa, ale uczynił to po upływie czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a. Skoro bowiem interpretacja została doręczona na jego adres 28 lutego 2013 r., czternastodniowy termin, o którym mowa, upłynął 14 marca 2013 r. W konsekwencji uznać należy, że nadając 15 marca 2013 r., za pośrednictwem poczty, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, uczynił to po upływie ustawowego terminu, a zatem nie zostały przez niego wyczerpane środki zaskarżenia przysługujące mu w postępowaniu przed organem podatkowym. Tym samym nie został wypełniony podstawowy warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
W tej sytuacji rozpatrywana skarga jako niedopuszczalna, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.
AK.