Uzasadnienie
S.G. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok.
We wniosku tym skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną J. Łączny dochód małżonków z tytułu emerytury i renty chorobowej wynosi 1.794 zł brutto. Ich majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 70 m2, nieruchomości rolnej o pow. 3,05 ha, drewnianej stodoły oraz starych budynków gospodarczych.
W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo podniósł, że dochody rodziny nie wystarczają "na życie" i zakup lekarstw oraz wyjazdy na badania kontrolne co dwa miesiące do W. na Oddział Onkologii. Podkreślił, że z uwagi na stan zdrowia wymaga opieki drugiej osoby, a wspólne wyjazdy do placówek zdrowia powodują dodatkowe koszty. Do wniosku skarżący załączył orzeczenie o niepełnosprawności, faktury dotyczące zakupu lekarstw oraz zeznanie podatkowe małżonków za 2011 rok (PIT-37).
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz załączonych dodatkowych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący jest osobą niepełnosprawną o znacznym stopniu niepełnosprawności. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną J. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 70 m2, nieruchomości rolnej o pow. 3,05 ha, drewnianej stodoły oraz starych budynków gospodarczych. Łączny przy tym dochód małżonków wynosi 1.794 zł brutto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki na lekarstwa opiewające na kwotę ok. 175 zł miesięcznie oraz wydatki związane z dojazdami na badania kontrolne i podstawowe utrzymanie. Ponadto w 2011 roku małżonkowie uzyskali dochód jedynie w kwocie 8.143,46zł, co potwierdza ich trudną sytuację majątkową.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza możliwości płatnicze skarżącego wynikłe z trudnej sytuacji majątkowej i zdrowotnej, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)