Uzasadnienie
W dniu 17 sierpnia 2008 roku W.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.i z dnia [...] uchylająca decyzję organu I instancji i umarzająca postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach W.W. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, oboje małżonkowie są osobami bezrobotnymi, a ich źródłem utrzymania jest zasiłek dla bezrobotnych otrzymywany przez skarżącego w kwocie 600 zł oraz dochód z tytułu najmu pomieszczeń dawnej firmy skarżącego w wysokości 2.500 zł. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 210m2, w którym zamieszkują i ponoszą koszty związane z jego utrzymaniem syn z synową, skarżący wraz z żoną zamieszkuje w nieruchomości o powierzchni 140 m2 i są to również pomieszczenia po dawnej firmie, jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 1 ha stanowiącą grunty VI klasy, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wskazał, iż zbliża się koniec okresu na który przyznano mu zasiłek dla bezrobotnych, a posiadany dochód w całości przeznacza na opłaty eksploatacyjne, zakup leków oraz pokrycie kosztów utrzymania siebie i żony.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postaci wpisu sądowego od skargi, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy W.W. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, oboje są osobami bezrobotnymi ich źródłem utrzymania jest zasiłek dla bezrobotnych otrzymywany przez skarżącego oraz dochód z tytułu najmu pomieszczeń dawnej firmy skarżącego w łącznej wysokości około 3.100 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 210m2, w którym zamieszkują i ponoszą koszty związane z jego utrzymaniem syn z synową, nieruchomości o powierzchni 140 m2 po dawnej firmie, w której obecnie zamieszkuje z żoną, jest także właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 1 ha stanowiącej grunty VI klasy, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz fakt, iż przed tutejszym sądem zawisło jeszcze pięć spraw ze skargi podatnika należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a wiec zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.