Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał K. W.-G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku o odmowie umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. W dniu 24 lutego 2014 roku skarżąca uiściła na rachunek tutejszego sądu kwotę 100 zł tytułem kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 27 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę podatniczki. W dniu 17 czerwca 2014 roku do sądu wpłynęła skarga kasacyjna skarżącej od powyższego rozstrzygnięcia wraz ze złożonym na urzędowym formularzu PPF wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Postępowanie w przedmiocie wniosku o prawo pomocy podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W swoim wniosku skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W sprawie niniejszej na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 stycznia 2014 roku skarżąca korzysta już z prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł, które nie zostało jej cofnięte.
W dniu 24 lutego br skarżąca uiściła wymaganą kwotę obciążających ją kosztów sądowych, dlatego jej żądanie zwolnienia od kosztów wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zawarte we obecnie rozpoznawanym wniosku, wobec prawomocnego przyznania prawa pomocy w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
DB