Uzasadnienie
I SA/Łd 783/15
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpoznaniu sprawy z odwołania S. N. od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] ustalającej B. E. N. wysokość podatku od nieruchomości na 2015 rok w kwocie 1.189,00 zł, stwierdziło niedopuszczalność odwołania S. N. od powyższej decyzji organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia SKO powołując się na art. 220 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) wskazało, że stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik. Kolegium podkreśliło, że istotnym elementem definicji strony w postępowaniu podatkowym jest interes prawny oznaczający interes oparty na konkretnej normie prawa materialnego, z której płyną dla danego podmiotu indywidualne prawa lub obowiązki wymagające do ich konkretyzacji wydania decyzji.
Zdaniem SKO stroną postępowania i osobą uprawnioną do wniesienia odwołania od powyższej decyzji jest B. E. N., na której ciąży obowiązek uiszczenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości ustalonego tą decyzją Natomiast S. N. nie jest stroną niniejszego postępowania.
W piśmie z dnia 17 kwietnia 2015 r. S. N. nie podważył powyższego stanowiska organu i nie wykazał żadnego interesu prawnego do złożenia odwołania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podkreśliło, że postępowanie odwoławcze może skutecznie inicjować jedynie strona postępowania podatkowego (art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej), którą nie jest S. N. Skoro zatem odwołujący się od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] nie ma przymiotu strony, to odwołanie takie należało uznać za niedopuszczalne (art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej).
Na postanowienie SKO w P. z dnia [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga sporządzona i podpisana przez B. E. N. i S. N. W uzasadnieniu skargi, skarżący nie podnosząc zarzutów naruszenia konkretnych przepisów prawa, wskazali, że Urząd Miejski w W. do tej pory nie udowodnił, że na B. E. N. ciąży jakiś obowiązek podatkowy. Nadto wyjaśniono, że każdym piśmie widnieje podpis B. E. N., a twierdzenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż pisma są wniesione przez osoby trzecie jest bezpodstawne. Autorzy skargi podnieśli, że B. E.N. może sobie przybrać dowolną osobę do pomocy w każdej sprawie, a tą osobę jest S. N. syn B. E. N.. Urzędy w Polsce muszą zaakceptować, że S. N. jest pełnomocnikiem B. E. N. w każdej sprawie urzędowej.
W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o oddalenie skargi.
Postanowieniem z 15 września 2105 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę B. E. N. w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia podniesiono, że B. E. N. nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi w sprawie, której przedmiotem jest niedopuszczalność odwołania S. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy stwierdzić, że odwołanie od przedmiotowej decyzji Burmistrza W. z dnia [...] ustalającej B. E. N. wysokość podatku od nieruchomości na 2015 rok, rozpoznało już Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z [...]maja 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzję tę uchylił jednak WSA w Łodzi wyrokiem z 2 lutego I SA/Łd 945/15.
Ze skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika jednoznacznie, że skarżący jest pełnomocnikiem B. E. N. W dacie wydania zaskarżonego postanowienia kwestie pełnomocnictwa regulował obowiązujący wówczas art. 137 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z § 1 tego artykułu pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. W myśl § 2 pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, w formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszone ustnie do protokołu.
Z akt administracyjnych omawianej sprawy nie wynika, aby organ prowadził postępowanie w celu ustalenia w jakim charakterze działał skarżący podpisując odwołanie od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] ustalającej B. E. N. wysokość podatku od nieruchomości na 2015 rok. Tymczasem zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
Nie dokonując ustaleń w tym zakresie organ dopuścił się naruszenia tego przepisu, co miało wpływ na wynik omawianej sprawy.
Tymczasem ze skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika jednoznacznie, że wolą B. E. N. jest udzielenie pełnomocnictwa S. N., ponieważ skarga zawiera oświadczenie B. E. N. w tym zakresie. Nie ma już zatem potrzeby prowadzenia dalszych czynności w tej kwestii, gdyż powodowałoby to niepotrzebne przedłużenie postępowania, zwłaszcza, że S. N. nie jest pełnomocnikiem profesjonalnym. W tej sytuacji – zdaniem Sądu – postępowanie dotyczące niedopuszczalności odwołania S. N. od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] ustalającej B. E. N. wysokość podatku od nieruchomości na 2015 rok z tego powodu, że S. N. nie jest stroną postępowania podatkowego – należy uznać za bezprzedmiotowe, co powinno skutkować jego umorzeniem. W myśl bowiem art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powoływanej dalej jako "P.p.s.a." (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do § 3 w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie.
Ponieważ w niniejszej sprawie WSA w Łodzi stwierdził podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, należało zatem zastosować się do treści tego ostatniego przepisu.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 3 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Sąd orzekł jak w sentencji.
k.ż.