Postanowienie WSA w Łodzi z 23 lipca 2013 r., I SA/Łd 784/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 23 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązań i orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości zlikwidowanej spółki cywilnej z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2008 i 2009 roku p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda

Uzasadnienie

W dniu [...] P. Z. reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę na decyzję w przedmiocie określenia zobowiązań i orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości zlikwidowanej spółki cywilnej z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2008 i 2009 r.

W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając ów wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, że natychmiastowe wykonanie decyzji, w szczególności w trybie egzekucji administracyjnej, spowoduje całkowitą likwidację prowadzonej działalności gospodarczej, w tym zajęcie rachunków bankowych, a w konsekwencji utratę jedynego źródła utrzymania. W następstwie powyższych działań skarżącemu zostanie wyrządzona szkoda o trudnych do odwrócenia skutkach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z treści cytowanych przepisów wynika, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje z mocy prawa wykonalności zaskarżonego aktu. Oznacza to, iż organ podatkowy może domagać się od podatnika wykonania decyzji – zapłaty należności podatkowej, zaś w razie odmowy jej dobrowolnego wykonania, wszcząć postępowanie egzekucyjne. Podatnik może się bronić przed wykonaniem decyzji zaskarżonej, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Adresatem tego wniosku może być zarówno organ podatkowy (art. 61 § 2 P.p.s.a.), jak i sąd.

Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek strony skarżącej, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania zależy przede wszystkim od rzeczowego uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877).

Po przeanalizowaniu wniosku Sąd doszedł do przekonania, że uzasadnienie wniosku jest niewystarczające. Autor wniosku ograniczył się do wyrażenia obawy, że potencjalna egzekucja należności wynikającej z zaskarżonej decyzji polegająca na zajęciu rachunku bakowego spowoduje likwidację działalności gospodarczej podatnika, co spowoduje powstanie szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków.

Strona skarżąca nie przedstawiła żadnych konkretnych danych, które pozwalałyby zweryfikować to twierdzenie. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, czy postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte, czy zastosowano środek w postaci zajęcia rachunku bankowego. Brak też jakichkolwiek danych na temat aktualnie wykonywanej przez skarżącego działalności gospodarczej, jej rozmiarów, osiąganego dochodu itp.

Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z realnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

tn