Uzasadnienie
A. M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r.
Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2012r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi. W dniu 20 lipca 2012r. odbiór przesyłki zawierającej odpis tego zarządzenia jako dorosły domownik skarżącego pokwitowała J. W. (kuzynka).
W dniu 3 sierpnia 2012r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący potwierdził, że J. W. jest jego kuzynką, którą upoważnił do odbioru korespondencji podczas nieobecności. Jednocześnie skarżący uiścił wpis od skargi.
Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2012r., II FZ 881/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. – Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od skargi pobiera się wpis. Według art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.
W rozpatrywanej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 20 lipca 2012r. w trybie doręczenia zastępczego, o jakim stanowi art. 72 § 1 p.p.s.a. Przesyłka zawierająca odpis tego zarządzenia została bowiem doręczona J. W. – dorosłemu domownikowi skarżącego, będącej jednocześnie osobą przez niego upoważnioną do odbioru korespondencji w czasie jego nieobecności (k. 12 – 13 akt sądowych).
W tej sytuacji termin do uiszczenia wpisu sądowego rozpoczął swój bieg w dniu 21 lipca 2012r., a zakończył w dniu w dniu 27 lipca 2012r. (w piątek). Skarżący wymagany wpis od skargi uiścił dopiero w dniu 3 sierpnia 2012r., a więc z uchybieniem zakreślonego w zarządzeniu z dnia 10 lipca 2012r. terminu (dowód wpłaty k. 14 akt sądowych). Wprawdzie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, wniosek ten, co wynika z prawomocnego postanowienia z dnia 10 sierpnia 2012r., nie został jednakże przez Sąd uwzględniony. NSA postanowieniem z dnia 21 listopada 2012r. oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie.
W tym stanie faktycznym skarga nie została wniesiona skutecznie. Okoliczność ta stosownie do treści przytoczonego wyżej art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Wobec odrzucenia skargi, skarżącemu zależało zwrócić uiszczony wpis sądowy. Stosownie bowiem do art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia, zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 postanowienia.
A.D.