Uzasadnienie
W dniu 8 czerwca 2007 r. Przedsiębiorstwo Usługowo – Handlowe Motoryzacji A Sp. z o. o. z siedzibą w S. nadało w placówce pocztowej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 4 lipca 2007 r. skarżąca Spółka została wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w postaci: "podania wartości przedmiotu zaskarżenia; złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony przez L. Prokopa i M. Bitel – aktualny odpis KRS-u;" pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W piśmie z dnia 16 lipca 2007 r. (wpływ do Sadu – 18 lipca 2007 r.) Spółka stwierdziła, iż "przedmiotem zaskarżenia jest odmowa zastosowania w sprawie przepisu art. 74 Ordynacji podatkowej /dotyczy odsetek, które będą ewentualnie określone wynikowo przez organ I-szej instancji/", a ponadto załączono aktualny odpis z Krajowego rejestru Sądowego dotyczący Spółki z ograniczona odpowiedzialnością działającą pod firmą Przedsiębiorstwo Usługowo – Handlowe motoryzacji A Sp. z o. o.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 w/w ustawy). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (art. 231 w/w ustawy).
Skarżąca spółka złożyła skargę, nie podając w niej wartości przedmiotu zaskarżenia, na spółkę Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 30 kwietnia 2007 r., którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji w części dotyczącej stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług za luty, czerwiec, sierpień – listopad 1999 r. w łącznej kwocie 340.922 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę; uchylono decyzję organu I instancji w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług za styczeń, kwiecień, maj i grudzień 1999 r. w łącznej kwocie 582.436 zł; stwierdzono nadpłatę podatku od towarów i usług za: styczeń 1999 r. w łącznej kwocie 89.162 zł – w tym z tytułu wpłaconej należności głównej 70.862 zł oraz z tytułu wpłaconych odsetek od tej należności 18.480 zł, kwiecień 1999 r. w łącznej kwocie 165.514,10 zł – w tym z tytułu wpłaconej należności głównej 140.439 zł oraz tytułu wpłaconych odsetek od tej należności 25.075,10 zł, maj 1999 r. w łącznej kwocie 198.588, 90 zł – w tym z tytułu wpłaconej należności głównej 146.641 zł oraz z tytułu wpłaconych odsetek od tej należności 21.497,90 zł, grudzień 1999 r. w kwocie 224.674 zł z tytułu wpłaconej należności głównej.
Zatem z sentencji decyzji organu podatkowego drugiej instancji jednoznacznie wynika, że orzekł on o kwotach nadpłaty podatkowej w podatku VAT i zapłaconych odsetkach za zwłokę, a zgodnie z art. 216 w/w ustawy jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia.
Niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (zob. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, 2006, wyd. II, komentarz do art. 215 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z tych względów Sąd postanowił odrzucić skargę.