Uzasadnienie
B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnego zbycia w 2011 roku spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 677 zł skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z pełnoletnim niepełnosprawnym synem, chorym na schizofrenię paranoidalną. Rodzina zamieszkuje w mieszkaniu kwaterunkowym o pow. 38 m2 i nie posiada żadnego majątku. Skarżąca wskazała przy tym, że osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 460 zł netto, a jej syn pobiera rentę w kwocie 600 zł. Ich wydatki związane z opłatami eksploatacyjnymi i opłatami za telefon wynoszą 420 zł miesięcznie. Resztę dochodu pochłaniają wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Skarżąca podkreśliła, że syn wymaga opieki.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z pełnoletnim niepełnosprawnym, wymagającym jej opieki, synem, chorym na schizofrenię paranoidalną. Rodzina zamieszkuje w mieszkaniu kwaterunkowym o pow. 38 m2, nie posiada żadnego innego majątku. Łączny dochód rodziny zamyka się kwotą 1.060 zł. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki związane z opłatami eksploatacyjnymi i opłatami za telefon w wysokości 420 zł miesięcznie. Pozostałą kwotę skarżąca i jej syn przeznaczają na wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu rodziny i niezbędnych wydatków, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.