Uzasadnienie
W dniu 4 czerwca 2007 r. A spółka jawna wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] wydaną w przedmiocie interpretacji wskazanych przepisów prawa podatkowego. Skarga została podpisana przez D. K. Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2007 r. spółka A została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi m.in. przez złożenie dokumentu (odpisu KRS) określającego umocowanie wskazanego wyżej D. K. do jej reprezentowania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone w dniu 16 lipca 2007 r.
Nałożony na skarżącą spółkę obowiązek nie został wykonany w wyznaczonym terminie siedmiu dni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) — powoływanej dalej jako p.p.s.a. — każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem pismo (m.in. skargę) wnosi spółka jawna, pismo to powinno być podpisane w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu, ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała pismo (skargę), była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie tego umocowania przy wniesieniu skargi, stanowi brak formalny skargi, do którego usunięcia wzywa się stronę w trybie art. 49 p.p.s.a. Nieusunięcie powyższego braku w terminie prowadzi natomiast do odrzucenia skargi. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy "nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi".
W niniejszej sprawie skarga, złożona przez stronę (spółkę jawną) została podpisana (jednoosobowo) przez D. K., który nie wykazał swojego uprawnienia do występowania w jej imieniu. Spółka, wezwana do przedstawienia odpisu KRS, z którego wynikałoby umocowanie dla D. K. do podpisania skargi, nie złożyła tegoż odpisu w wyznaczonym przez sąd terminie. Tym samym nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Mając zatem na uwadze, iż nałożony na skarżącą obowiązek nie został wykonany, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.