Uzasadnienie
A.M. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres luty-grudzień 2003 roku.
We wniosku tym skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem I.M. Mąż ma orzeczoną częściową niezdolność do pracy i uzyskuje dochód z tytułu renty w wysokości 522,75 zł netto, ona zaś jest osobą bezrobotną i uzyskuje dochód z tytułu zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 510,25 zł netto.
Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że rodzina nie posiada żadnego majątku. Oboje z mężem zamieszkują w domu należącym do ich syna. Na zakup leków miesięcznie wydatkują kwotę ok. 200 zł, a pozostałą kwotę z osiąganego dochodu przeznaczają na bieżące wydatki związane z utrzymaniem własnym oraz częściowym utrzymaniem domu, w którym zamieszkują. Nie posiadają żadnych oszczędności ani rachunku bankowego.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem I.M.. Jest osobą bezrobotną i pobiera zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 510,25 zł netto. Jej małżonek jest osobą niepełnosprawną i z tego tytułu otrzymuje rentę w wysokości 522,75 zł netto. Ogółem dochód małżonków wynosi 1.033 zł netto miesięcznie, co w przeliczeniu na osobę stanowi kwotę 516,50 zł.
Małżonkowie nie posiadają żadnego majątku. Zamieszkują w domu należącym do ich syna. Ponoszą w związku z tym częściowe koszty jego utrzymania. Jednocześnie obciążenie budżetu małżonków stanowią wydatki związane z zakupem leków, które pochłaniają kwotę ok. 200 zł miesięcznie. Małżonkowie nie posiadają przy tym żadnych oszczędności.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza wysokość dochodu rodziny oraz kwotę niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek A.M. zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego skarżąca wykazała dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)