Postanowienie WSA w Łodzi z 14 kwietnia 2010 r., I SA/Łd 82/10

Sąd

Dnia 14 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 roku

Sprawa

sprawy ze skargi A. K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie.

Skład

sędzia WSA Cezary Koziński przewodniczący
sędzia NSA Terasa Porczyńska
sędzia WSA Joanna Tarno sprawozdawca
asystent sędziego Adrian Król protokolant

Uzasadnienie

I SA/Łd 82/10

Zaskarżoną interpretacją z dnia [...] r., wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. z upoważnienia Ministra Finansów, organ uznał za nieprawidłowe stanowisko A. K., przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego gdy dostawca nie rozliczył podatku należnego w deklaracji VAT.

Interpretacja Ministra Finansów została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez A. K., który wniósł o jej uchylenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz zarzucił organowi naruszenie art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa o VAT".

Zdaniem podatnika interpretacja narusza wskazane przepisy w zakresie, w jakim organ uznał, że podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli dostawca nie był zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w momencie wystawienia faktury (dokonywanej transakcji).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Instytucję zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego regulują przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Instytucja ta tworzy sytuację, w której trwa nadal stan zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej, nadal istnieją powstałe stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa "spoczywa" bez biegu, terminy podlegają wstrzymaniu, a czynności procesowe nie są podejmowane, z wyjątkiem tych które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (art. 127 P.p.s.a.).

W analizowanej sprawie zastosowanie ma art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 - 190).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie celowe jest zawieszenie postępowania, przedmiotem sporu jest bowiem zagadnienie prawne wyłaniające się na gruncie art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, czy podatnik posiada uprawnienie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury wystawionej przez podmiot niebędący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, oraz czy przepis ten nie pozostaje w sprzeczności z prawem wspólnotowym, a mianowicie z art. 203 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej. Zagadnienie to wymaga rozstrzygnięcia, czy Polska w momencie przystępowania do UE posiadała uprawnienie do wprowadzenia ograniczenia prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury wystawionej przez podmiot nieuprawniony (art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) ustawy o VAT), w świetle obowiązującego w dacie wstępowania do UE przepisu art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy 77/3888/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. Kwestia ta zaś stała się przedmiotem pytania prejudycjalnego zadanego przez NSA postanowieniem z dnia 14 lipca 2009 r., I FSK 748/08. Udzielenie przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi na to pytanie w bezpośredni sposób wpłynie na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, zostanie bowiem przesądzona ogólna zasada co do zgodności polskiej regulacji prawnej z prawem wspólnotowym.

Z powyższych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

mak