Uzasadnienie
W dniu [...] roku R. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym za 2008 rok oraz straty z działalności gospodarczej za 2008 rok. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z uwagi na trudną sytuację materialną.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji nadesłanych na wezwanie referendarza wynika, że R. L. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, jego źródłem utrzymania jest prowadzona działalność gospodarcza – gabinet weterynaryjny, która jednak w ostatnich latach przynosi straty. Strata za 2009 rok wyniosła 8.400 zł, za rok 2010 strata zamknęła się kwota 8.760 zł. W związku z powyższym skarżący praktycznie pozostaje na utrzymaniu swojej żony, z którą posiada rozdzielność majątkową. Źródłem utrzymania jego żony są dochody z emerytury w wysokości około 2.000 zł oraz z gospodarstwa rolnego o powierzchni 8 ha.. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego żona skarżącego otrzymuje dopłaty do rolnictwa ze środków U.E w łącznej wysokości około 7.340 zł. rocznie Z posiadanych dochodów żona skarżącego spłaca kredyty zaciągnięte na budowę domu. Wnioskodawca podkreślił, że w związku z nietrafionymi inwestycjami z lat ubiegłych wyrokiem sądowym został uznany za niewypłacalnego.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy R. L. wskazał, że wspólnie żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jej emerytura w wysokości 2.000 zł brutto oraz dochody z gospodarstwa rolnego żony bowiem działalności gospodarcza prowadzona przez wnioskodawcę od kilku lat przynosi straty. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności i pozostaje praktycznie na utrzymaniu żony, z którą pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Uwzględniając powyższe wysokość wpisu w sprawie niniejszej (1.500 zł) oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
P.Z-C.