Uzasadnienie
W dniu 3 czerwca 2003r. skarżący M. G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] wnosząc o jej unieważnienie.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 19 października 2004r. skarżący działając przez pełnomocnika cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzki sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.)
Stosownie do art. 60 z dnia 30 sierpnia 2002r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę, co oznacza jego rezygnację z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Oświadczenie o cofnięciu skargi jest dla Sądu wiążące, chyba, że uznałby, że zmierza ono do obejścia prawa albo powoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z uwagi na to, że w sprawie niniejszej nie zachodzi żadna z tych przesłanek. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. A zatem skoro cofnięcie skargi było skuteczne, stosownie do art. 161 § 1 pkt. 1 powołanej wyżej ustawy, orzeczono jak w sentencji.