Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2008 r. skarżąca spółka została wezwana do złożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby umocowanie do jej reprezentowania przez podpisanego na skardze prezesa zarządu spółki, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone w dniu 20 czerwca 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 19 akt sprawy). W wyznaczonym przez sąd terminie odpis z KRS nie został nadesłany.
Postanowieniem z dnia 2 września 2008 r. tutejszy sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi. Orzeczenie to nie zostało skutecznie zaskarżone i stało się prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem pismo (m.in. skargę) wnosi spółka prawa handlowego, pismo to powinno być podpisane w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu, ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie tego umocowania przy wniesieniu skargi, stanowi brak formalny skargi, do którego usunięcia wzywa się stronę w trybie art. 49 p.p.s.a. Nieusunięcie powyższego braku w terminie prowadzi do odrzucenia skargi, jak stanowi bowiem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie złożona przez stronę skarga została podpisana przez osobę, która nie wykazała swojego uprawnienia do występowania w jej imieniu. Spółka została zatem wezwana do przedstawienia odpisu KRS, z którego wynikałoby umocowanie dla tej osoby do podpisania skargi, jednak odpisu tego nie złożyła w wyznaczonym przez sąd terminie. Tym samym nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Ponieważ nałożony na skarżącą obowiązek nie został wykonany, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.
P.Pij.