Uzasadnienie
W dniu 6 grudnia 2005r. reprezentujący skarżącego pełnomocnik – doradca podatkowy I. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo procesowe zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi z dnia 23 czerwca 2005r. na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł..
Wyjaśniając motywy powyższego oświadczenia autor pisma wskazał, iż powyższa skarga stanowiła pewien fragment sporu między skarżącym a organami podatkowymi. Spór ów dotyczy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. określających zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym za lata 2000, 2001 i 2002.
W dniu 20 października 2005r. zostały rozpoznane skargi podatnika na decyzje dotyczące powyższych zobowiązań podatkowych. Wobec uchylenia zaskarżonych decyzji przez Sąd skarga na wskazane we wstępie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej stało się, w ocenie pełnomocnika skarżącego bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, co oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Cofnięcie skargi wiąże sąd.
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.