Uzasadnienie
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Powyższy przepis dopuszcza możliwość poprawienia jedynie tych ujawnionych w orzeczeniu usterek, które nie prowadzą do zmiany treści rozstrzygnięcia. Sprostowaniu podlegają jedynie takie niedokładności, które mają charakter oczywisty, innymi słowy niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Stwierdzenie tego rodzaju wadliwości może wynikać między innymi z porównania ich z innymi niezaprzeczalnymi okolicznościami (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Małgorzata, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, 2006, wyd. II).
W wydanym w niniejszej sprawie postanowieniu z dnia 8 lutego 2010 roku przyznającym skarżącej B. A. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, omyłkowo wskazano, że skarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] dotyczy stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Tymczasem z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż jej przedmiotem było określenie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1999 rok oraz nadwyżki w tym podatku oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącej za zobowiązania spółki cywilnej. Wobec powyższego błędne oznaczenie przedmiotu zaskarżonej decyzji, stanowiło bez wątpienia oczywistą omyłkę pisarską, która winna być sprostowana.
Wobec powyższego w oparciu o przepis art. 258 § 1 i art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.