Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 czerwca 2012r. M. O. i T. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie będącej przedmiotem odwołania od decyzji z dnia [...]r. ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok w podatku od nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm), dalej – p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Tak więc podstawową przesłanką warunkującą zaskarżenie postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym do sądu administracyjnego jest to, czy służy na nie zażalenie chyba, że postanowienie kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Zgodnie z art.236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn.
Zm., dalej O.P.) na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym – jak w sprawie niniejszej – na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej jest zamknięty.
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. zostało wydane w trybie art. 200a § 3 i 4 O. p. w związku z wniesieniem przez stronę wniosku o przeprowadzenie rozprawy. Nie ulega wątpliwości, iż nie jest to postanowienie kończące postępowanie czy rozstrzygające sprawę co do istoty. Jak wynika z treści cytowanego wyżej art. 236 O. p. na postanowienie będące przedmiotem skargi w tej sprawie nie przysługuje zażalenie, o czym strona skarżąca prawidłowo została pouczona.
Z powyższego wynika, iż skarga na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
pzc