Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił M. W. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec, sierpień, listopad oraz grudzień 2002 r.
W odwołaniu od w/w decyzji pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu uprawomocnienia się rozstrzygnięć postępowań karnych prowadzonych wobec kontrahentów M. W. Postępowania te w jego ocenie miały decydujące znaczenie dla prawa skarżącej do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach zakupu.
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu wskazał, iż fakt prowadzenia przez właściwe organy ścigania postępowań karnych w stosunku do kontrahentów M. W. nie zamyka organom podatkowym drogi do własnego, autonomicznego prowadzenia postępowania i zbierania w jego trakcie materiałów dowodowych pomocnych w ustaleniu prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego skarżącej.
W dniu 20 lutego 2006 r. pełnomocnik M. W. wniósł zażalenie na to postanowienie, żądając jego uchylenia i ponownego rozpatrzenia sprawy.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji wskazując na brak zależności pomiędzy postępowaniem podatkowym prowadzonym wobec M. W. a postępowaniami karnymi toczącymi się w stosunku do jej kontrahentów.
W dniu 14 kwietnia 2006 r. pełnomocnik skarżącej zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa oraz wskazując, iż postępowanie należało zawiesić w celu umożliwienia uzyskania dodatkowych informacji i dowodów w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga była oczywiście niezasadna.
Zgodnie z treścią przepisu art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
W doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania uzaleznione jest od wcześniejszego zagadnienia materialno-prawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracji lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone (por.:postanowienie Naczelnego Sądu Administrayjnego z dnia 21 listopada 1996 r.,
I SA/Kr 519/96).
Taka zależność nie zachodzi pomiędzy postępowaniem karnym, gdzie ustala się winę sprawcy przestępstwa i wymierza mu karę za popełniony czyn, a postępowaniem podatkowym. Ustalenia postępowania karnego nie są bowiem wiążące w innych postępowaniach (związanie innych organów dotyczy jedynie ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazujacego co do popełnienia przestępstwa), a wynik postępowania karnego nie przesądza o braku odpowiedzialnosci podatkowej. Postępowanie podatkowe jest postępowaniem samodzielnym, odrębnym od postępowania karnego, w którym odpowiedzialność podatnika ma charakter obiektywny. Organ podatkowy treścią przepisu art. 187 ustawy ordynacja podatkowa zobligowany jest do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.
Wynik postępowań karnych toczących się w sprawach kontrahentów M. W. nie mógł więc być - w sytuacji zachodzącej w niniejszej sprawie - zagadnieniem wstępnym dla rozstrzygnięcia sprawy o wymiar podatku od towarów i usług za poszczegolne miesiące 2002 r.
Z tych względów Sąd uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem i na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.