Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia wysokości straty poniesionej w 2011 r. spółka A wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji do czasu wydania wyroku.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podatnika, prócz argumentacji popierającej zarzuty sformułowane przeciwko kwestionowanej decyzji, nie odniósł się w żaden sposób do wspomnianego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.), z którego wynika, że sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem już w uzasadnieniu wniosku strona powinna odwołać się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest słuszne. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica).
Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są bowiem zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.
Rozpatrując wniosek strony z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wskazała bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym wnioskujący uniemożliwił sądowi ocenę wspomnianych przesłanek, których zaistnienie stanowi warunek uwzględnienia sformułowanego w skardze wniosku.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.
A.Rz.