Uzasadnienie
Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 21 listopada 2016 r. skarżącym: I. i R. W. zostało przyznane prawo pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł (sto złotych) oraz ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. poinformowała, że ustanowiła pełnomocnikiem skarżących adwokat M. S..
W dniu 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę podatników oraz przyznał adwokat M. S. wynagrodzenie za pomoc udzieloną skarżącym w wysokości 480 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług.
Na wniosek pełnomocnika skarżących sąd sporządził i doręczył pełnomocnikowi skarżących uzasadnienie wyroku.
W dniu 22 maja 2017 pełnomocnik skarżących wystąpiła do sądu z informacją o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu. Pełnomocnik złożyła oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Do wniosku załączono opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, której odpis sąd doręczył skarżącym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady określa aktualnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). Przedmiotowe rozporządzenie weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r.
Zgodnie z § 22 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte 26 sierpnia 2016 r.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy uznał, że wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej winno być obliczone na podstawie przepisów ww. rozporządzenia. Jest to bowiem czynność dokonana po zakończeniu postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 240 zł.
Z tych też względów, w rozpoznawanej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i ust. 2 powoływanego rozporządzenia, mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika (przygotowanie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej po wyroku sądu pierwszej instancji) należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty wynikającej z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia, tj. w wysokości 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności.
Ake.