Uzasadnienie
W dniu 12 grudnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga K. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie określenia K. P. i K. P. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie do akt sprawy jej podpisanego egzemplarza, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wskazanie numeru PESEL – zgodnie z art. 46 § 2 p.p.s.a. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie: p.p.s.a.), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono skarżącej 2 stycznia 2020 r., na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. W tym też dniu rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pomimo upływu wyznaczonego terminu strona skarżąca do dnia dzisiejszego nie odpowiedziała na wezwanie i nie uzupełniła braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie na etapie wstępnego badania skargi stwierdzono braki formalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Skarga była niepodpisana, wnosząca skargę nie wskazała numeru PESEL oraz wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz – o ile jest pierwszym pismem w sprawie – także numer PESEL strony wnoszącej pismo. Ponadto, zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia.
Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazanych w wezwaniu z 16 grudnia 2019 r. Stosowne wezwanie nie zostało przez skarżącą podjęte z urzędu pocztowego i zostało prawidłowo doręczone w sposób zastępczy (przez awizo) w dniu 2 stycznia 2019 r. Ustawowy termin uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 9 stycznia 2020 r.
Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (art. 65-72 p.p.s.a.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, (...). Stosownie do § 3 tego przepisu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W takim przypadku zachodzi tzw. domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, które polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należało uznać, że skarga jest obarczona brakami formalnymi uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego, a ustalenie to obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a.
Lp/