Uzasadnienie
W dniu 23 września 2009 r. A.M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia I i II raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500,- zł skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwójką uczących się dzieci. Jedynym źródłem dochodu rodziny jest renta skarżącego w wysokości około 450 zł oraz dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości około 700 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 7,86 ha oraz domu o powierzchni 32 m2 i zabudowań gospodarskich. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący jest ponadto właścicielem ciągnika z 1991 r., drobnych maszyn rolniczych oraz samochodu DAEWOO TICO z 1997 r. Skarżący posiada również inwentarz żywy. Roczny szacunkowy dochód z prowadzonego gospodarstwa wynosi około 9.734 zł.
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009 r. referendarz sądowy przyznał stronie prawo pomocy w żądanym zakresie tj. zwolnił go od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W sprzeciwie od tego postanowienia skarżący podniósł, że występując do sądu spodziewał się umorzenia łącznego zobowiązania podatkowego, tymczasem jego żądanie nie zostało dotąd rozpatrzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Sprzeciw strony skarżącej jest wynikiem nieporozumienia.
Postępowanie przed sądem toczy się w określonym porządku. W pierwszej kolejności skarżący zobowiązany jest uiścić wpis sądowy. Dopiero gdy zapłaci wpis, sąd zajmie się jego skargą. Zupełnie wyjątkowo sąd może zwolnić skarżącego, na jego wniosek, z obowiązku uiszczenia wpisu.
Właśnie takie żądanie jest obecnie rozpoznawane przez sąd.
Badając wniosek strony o przyznanie prawa pomocy (zwolnienie od kosztów sądowych) sąd doszedł do wniosku, że podatnik wykazał, iż nie jest w stanie zapłacić 500,- zł wpisu bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na utrzymanie czteroosobowej rodziny może bowiem co miesiąc przeznaczyć jedynie 1.150 zł, a poza rzeczami niezbędnymi do prowadzenia gospodarstwa nie posiada takich przedmiotów, których sprzedaż mogłaby w realnej perspektywie pokryć należności sądowe.
Dlatego też sąd, na podstawie art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami), postanawia zwolnić skarżącego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W konsekwencji sąd będzie mógł teraz rozpoznać wskazaną na wstępie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia rat łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r.
Skarżący zostanie poinformowany o terminie rozprawy, podczas której będzie mógł osobiście przedstawić sądowi swoje stanowisko w sprawie.
P.Pij.