Uzasadnienie
W dniu 25 czerwca 2014 roku T. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku stwierdzające uchybienie przez skarżącego terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] roku Nr [...] orzekającej o jego solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług.
W dniu 13 sierpnia 2014 roku do sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, której dotyczy zaskarżone postanowienie z uwagi na to, że jej wykonanie skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącego i jego rodziny stałego źródła utrzymania i możliwości prawidłowego leczenia, co mogłoby mieć niekorzystne skutki dla zdrowia i życia skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a". Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w § 3 art. 61 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści cytowanego przepisu sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W rozstrzyganej sprawie skarżący nie domaga się wstrzymania wykonania aktu objętego złożoną do sądu skargą, tj. postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Zażąda on natomiast zastosowania omawianej formy tymczasowej ochrony sądowej wobec aktu orzekającego o jego solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług, tj. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...]roku.
Sąd podziela utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, zgodnie z którym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc przede wszystkim identyczność podmiotowa i przedmiotowa, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (zob. przykładowo postanowienia NSA: z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13; z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13 – treść orzeczeń dostępna w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych CBOSA na stronie www.nsa.gov.pl). W rozstrzyganej sprawie stwierdzić należy, że nie zachodzi tożsamość przedmiotowa postępowań w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji, a decyzja której wstrzymania wykonania domaga się strona orzeka o jej solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług.
O odrębności wskazanych postępowań, świadczy odmienność przedmiotowa, przejawiająca się w tym, że w sprawie, w której Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wydał swoją decyzję zakres przedmiotowy rozstrzygnięcia dotyczył przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku VAT, natomiast w rozstrzyganej sprawie zakres przedmiotowy obejmuje kwestię stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Nie ulega wątpliwości, że wskazane sprawy pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na wzmiankowaną odrębność zakresów przedmiotowych oraz odmienne podstawy rozstrzygania nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Analogiczne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt II FZ 441/12 oraz z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II GZ 246/10; z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 132/12 (dostępne w CBOSA).
Powyższe oznacza, że w sprawie ze skargi na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej organu I instancji w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług.
Powyższe niecelowym czyni odniesienie się do argumentacji uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
mko