Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 6 sierpnia 2015 roku C. K. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z [...] roku w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego.
Postanowieniem z 23 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił powyższą skargę C. K. z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.
W dniu 7 października 2015 roku do sądu wpłynęło pismo adwokata D. J. z wnioskiem o zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pismo zawierało oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Do wniosku dołączona została opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 września 2015 roku, która przesłana została skarżącemu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych i literaturze przedmiotu przyjmuje się zgodnie, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie jedynie w związku z faktycznym (rzeczywistym) udzieleniem pomocy prawnej (por. post. NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, post. NSA z dnia 18 października 2007 r., II FZ 515/07, S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek: Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007, s. 316-317. B, Duter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 704-705). Ze względu na to, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu, sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania, co w konsekwencji oznacza uprawnienie i obowiązek sądu ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona.
W ocenie referendarza sądowego w rozpoznawanej sprawie nie sposób przyjąć, że na dzień złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnik strony udzielił pomocy prawnej skarżącemu, bowiem przesłana skarżącemu opinia jest nieprawidłowa. Zgodnie ze złożoną opinią pełnomocnik skarżącego nie znalazł podstaw do wystąpienia ze skargą kasacyjną na postanowienie tutejszego sądu z 23 września 2015 roku o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia, gdy tymczasem zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a) p.p.s.a. -w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2015 r. poz. 658) rozstrzygnięcie to kwestionowane może być jedynie zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym wiedzieć winien profesjonalny pełnomocnik.
Przedstawiona stronie opinia nie stanowiła prawidłowo wykonanej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i dlatego na podstawie art. 250 § 1oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.
Ake.