Uzasadnienie
T. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2009 r. w łącznej kwocie 13.921 zł.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że skarżący wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, w którym pozostają jeszcze dwie córki. Jedna z nich jest osobą niepełnosprawną wymagająca stałej opieki. Źródłem utrzymania rodziny jest świadczenie pielęgnacyjne, dodatek mieszkaniowy oraz zasiłek rodzinny w łącznej kwocie 1.722 zł miesięcznie. Jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie o powierzchni 52 m2.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3).
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166-168).
W niniejszej sprawie skarżący już w skardze wskazał na swoją trudną sytuację materialną. Dane co do tej sytuacji uzupełnił w dalszej korespondencji prowadzonej w związku ze złożonym równolegle wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Biorąc zatem pod uwagę, że strona korzysta ze świadczeń socjalnych, ma na utrzymaniu osobę niepełnosprawną wymagającą stałej opieki, a jej jedynym wartościowym majątkiem jest mieszkanie, w którym przebywa z rodziną, wykonanie zaskarżonej decyzji, to jest wyegzekwowanie kwoty ponad 13 tys. zł, będzie najprawdopodobniej wymagało skierowania egzekucji do wspomnianego mieszkania. W tej sytuacji, jeszcze przed rozpoznaniem skargi przez wojewódzki sąd administracyjny, mogą zaistnieć trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Spełniona zatem została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
dc.