Uzasadnienie
Skarżący K. K. w dniu 13 czerwca 2003r. wniósł skargę na postanowienie Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] uchylające w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] o pozostawieniu wniesionych zarzutów bez rozpoznania z uwagi na przekroczenie terminu do ich wniesienia i umarzające postępowanie jako bezprzedmiotowe.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. wniosła o jej oddalenie.
Pismem z dnia 15 kwietnia 2004 r. skarżący cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 roku) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 60 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę, co oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministarcyjnego. Cofnięcie skargi wiąże sąd.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. A zatem z uwagi na to że cofnięcie skargi było skuteczne, na podstawie art. 161§ 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.