Uzasadnienie
W dniu 25 czerwca 2015 roku M. A. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku umarzającą skarżącej odsetki oraz rozkładającą na 47 rat jej zaległość w podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2014 roku oraz odsetek od tej zaległości.
W dniu 13 października 2015 roku podatniczka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
W złożonym urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura w wysokości 1.091 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek skarżącej stanowi mieszkanie o powierzchni 48 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawczyni zamykają się kwotą ok. 420 zł (czynsz, prąd, gaz, telefon). Wnioskodawczyni obciążona jest także obowiązkiem spłaty kredytu, którego miesięczna rata wynosi ok. 134 zł. Dodatkowo strona spłaca w ratach swoje zaległości podatkowe, rata w miesiącu październiku wynosiła 309 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącej jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura w wysokości 1.091 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek skarżącej stanowi mieszkanie o powierzchni 48 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawczyni zamykają się kwotą ok. 420 zł (czynsz, prąd, gaz, telefon), rata spłacanego przez stronę kredytu wynosi ok. 134 zł, z kolei rata zaległości podatkowej uiszczana na rzecz urzędu skarbowego w miesiącu październiku wynosiła 309 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej 500 zł, stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Ake.