Uzasadnienie
Skargą z 25 czerwca 2012 r. K.J. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r.
Po wniesieniu skargi, decyzją z [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."), uchylił własną decyzję z [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł, że zmiana stanowiska podyktowana była treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 17 lipca 2012 r., sygn. akt P 30/11 oraz faktem, że strona skarżąca nie wiedziała o wszczęciu dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe, którego podejrzenie popełnienia wiązało się z niewykonaniem zobowiązania objętego zaskarżoną decyzją. W konsekwencji Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie sytuacja taka miała miejsce, bowiem organ podatkowy, uwzględniając w całości żądania strony skarżącej, wydał decyzję zgodnie z jej wnioskiem.
Wobec uwzględnienia skargi w trybie autokontroli postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie sprawy sąd, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania zapadło w oparciu o uregulowania zawarte w art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a.
P.Pij.