Uzasadnienie
I SA/Łd 885/06
We wniosku z dnia 24 sierpnia 2005 r. spółka cywilna "A" M. M., K. M. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. o umorzenie zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999 r., marzec, kwiecień, maj, lipiec i sierpień 2000 r. wraz z odsetkami za zwłokę.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. decyzją z dnia 23 grudnia 2005 r. postanowił odmówić umorzenia zaległego podatku od towarów i usług za powyższe miesiące w wysokości 5.078,65 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 6.201,15 zł oraz umorzyć zaległy podatek od towarów i usług za ten okres w pozostałej części w kwocie 5.078,65 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 6.201,15 zł.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu odwołania strony decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, który zdaniem organu odwoławczego wskazał przesłanki uzasadniajace umorzenie w 50% wnioskowanej zaległości jak i uzasadnił stanowisko w części odmawiającej umorzenia pozostałych 50% zaległości.
W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję wspólnicy s.c. "A" wnieśli o jej uchylenie podnosząc zarzuty:
- 1. naruszenia prawa materialnego t.j. przepisu art. 67 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez zaniechanie ustalenia okoliczności odpowiadających dyrektywom tego przepisu, umożliwiających umorzenie odsetek od zaległości podatkowej jak i błędną ocenę w tym zakresie okoliczności sprawy, a w szczególności:
- a) arbitralną ocenę sytuacji finansowej skarżących i odmowę umorzenia wnioskowanej zaległości,
- b) bezzasadne przyjęcie, że wystąpienie przesłanki "interesu publicznego" winno być utożsamione z interesem budżetu Państwa;
- c) przyjęcie, że samo niewywiązanie się przez skarżących z obowiązków podatkowych przesądza uznanie, że nie wystąpiła przesłanka udzielenia ulgi podatkowej, w postaci "interesu publicznego"
- 2. naruszenia przepisów postępowania t.j. art. 122 i art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w sprawie i brak uzasadnienia odmowy umorzenia wnioskowanej kwoty zaległości podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 8 grudnia 2006 r. pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że spółka cywilna "A" zakończyła działalność w miesiącu czerwcu 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Spółka cywilna "A" wystąpił z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 1999 r. oraz marzec, kwiecień, maj, lipiec i sierpień 2000 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Podatnikiem podatku od towaru i usług w tym okresie była spółka cywilna (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym – Dz. U. Nr. 11 poz. 50 ze z.). Decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] zostały skierowane do spółki cywilnej. Stroną postępowania podatkowego i adresatem zaskarżonej decyzji była spółka cywilna "A".
Już po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego spółka cywilna "A" zlikwidowała działalność z dniem 1 czerwca 2006 r. (zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 14 grudnia 2006 r. – k. 73). W tej sytuacji postępowanie sądowe dotyczące zobowiązań nieistniejącej spółki stało się bezprzedmiotowe. Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153 poz. 1270 ze zm.) należało umorzyć postępowanie sądowe.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sąd orzekł zgodnie z § 19 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr. 163 poz. 1348 ze zm.)
Na marginesie tylko zauważyć należy, że osobnym zagadnieniem jest kwestia odpowiedzialności byłych wspólników spółki cywilnej za jej zobowiązania powstałe w okresie, gdy byli oni wspólnikami. Wymaga to wcześniejszego wydania decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki na byłych wspólników zgodnie z art. 115 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.)