Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie mogła zostać uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja Izby Skarbowej nie narusza prawa. Okolicznością bezsporną w rozpoznawanej sprawie, uznaną zresztą przez stronę skarżącą w skardze, jest fakt, że Przedsiębiorstwo dokonało w miesiącach lipcu i październiku 1994 r. odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur zakupu, wystawionych w tych miesiącach, podczas gdy otrzymanie faktur nastąpiło w miesiącach następnych. Tego rodzaju tryb postępowania naruszył w sposób wyrażony uregulowanie zawarte w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, zgodnie z którym odliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu towarów lub usług może nastąpić przez podatnika dopiero w miesiącu otrzymania faktury lub w miesiącu następnym. Stąd też główny zarzut skargi, dotyczący naruszenia art. 19 ust. 3 cytowanej ustawy nie może być uznany za uzasadniony.
Rozważając następnie sporną kwestię zastosowania przez organy podatkowe wymiaru podatku od towarów i usług na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 2 cytowanej ustawy należy podzielić stanowisko organów orzekających, iż zaistniały formalnoprawne podstawy do ustalenia podatku w powyższym trybie. W podatku od towarów i usług okresem podatkowym /rozliczeniowym/ jest każdy poszczególny miesiąc kalendarzowy. Należy uznać, że obowiązek podatnika prowadzenia ewidencji podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 4 cytowanej ustawy, zawierającej m.in. właściwą wysokość podatku naliczonego obniżającego podatek należny, która to ewidencja stanowi bezpośrednią podstawę do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, dotyczy odrębnie każdego miesiąca kalendarzowego.
W związku z powyższym dokonane w rozpoznawanej sprawie w toku źródłowej kontroli skarbowej ustalenia, iż skarżące Przedsiębiorstwo w prowadzonej ewidencji i złożonych deklaracjach podatkowych za miesiące lipiec październik 1994 r. zawyżyło wysokość podatku naliczonego przez doliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupów otrzymanych faktycznie w miesiącach następnych pozwalało organom podatkowym na zastosowanie wymiaru podatku w trybie określonym w art. 27 ust. 5 pkt 2 przedmiotowej ustawy. Podniesione przez stronę skarżącą okoliczności dotyczące braku celowego działania oraz możliwości dokonania przez organy podatkowe prawidłowego wymiaru na podstawie dokumentacji podatkowej, znajdującej się w Przedsiębiorstwie nie mogą mieć istotnego znaczenia w świetle literalnej wykładni powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Również powołanie się Przedsiębiorstwa na bliżej nie określone wystąpienie Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności przepisów art. 27 ust. 5 cytowanej ustawy z przepisami konstytucyjnymi oraz zasadami państwa prawa nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Z tych wszystkich względów na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji wyroku.