Uzasadnienie
W dniu 25 czerwca 2013 roku R.S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia opłaty paliwowej za sierpień 2008 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 100 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Jego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 7.250 zł brutto. Jednakże jest ono obciążone alimentami zasądzonymi na rzecz dzieci. Z tego względu wynagrodzenie faktycznie otrzymywane (po dokonaniu potrąceń) w miesiącu czerwcu 2013 roku stanowiło kwotę 1.633 zł. Skarżący podkreślił, że z kwoty tej opłaca czynsz i opłaty eksploatacyjne za wynajmowane mieszkanie w łącznej wysokości około 1.000 zł miesięcznie. Skromna kwota pozostająca mu na utrzymanie nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych, zwłaszcza, że równocześnie zmuszony był zaskarżyć dwanaście decyzji Dyrektora Izby Celnej, a łączna kwota wpisów od tych skarg wynosi 1.200 zł. Do wniosku dołączył wyrok Sądu Okręgowego w P.T. orzekający separację wnioskodawcy z żoną oraz zobowiązujący go do łożenia na poczet swoich małoletnich dzieci alimentów w wysokości 2.500 zł miesięcznie, umowę najmu lokalu mieszkalnego ustalającej kwotę obciążającej skarżącego kwoty najmu na poziomie 500 zł oraz nakładającej na niego obowiązek ponoszenia opłat eksploatacyjnych i czynszowych za wynajmowane mieszkanie. Wnioskodawca przedstawił także wyciągi z posiadanych rachunków bankowych, których saldo jest bądź ujemne bądź oscyluje w granicach 100 zł. Zeznanie podatkowe wnioskodawcy za 2012 rok potwierdza, że w ubiegłym roku osiągnął dochód w wysokości 69.682 zł. Zaś z nadesłanego zaświadczenia o zarobkach wynika, że w okresie od kwietnia do czerwca br. średnie wynagrodzenie miesięczne otrzymane przez wnioskodawcę wynosiło 2.049 zł netto.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że R.S. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, pozostaje w orzeczonej przez sąd separacji z żoną i jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz dzieci w wysokości 2.500 zł, dlatego też jego miesięczne dochody po dokonaniu obciążających go potrąceń zamykają się kwotą ok. 1.630 zł netto. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu ponosząc z tego tytułu opłaty w łącznej wysokości około 1.000 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skarg w sprawie niniejszej (100 zł) oraz fakt, że ze skarg wnioskodawcy równocześnie przed tutejszym sądem zawisło 12 spraw, a łączna wysokość obciążających skarżącego wpisów zamyka się kwotą 1.200 zł, stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
A.Rz.