Uzasadnienie
W dniu 30 kwietnia 2008 r. J.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2001 r. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania jednej z nich lub obu oraz wykazania istnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (tak NSA w postanowieniu z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie FZ 474/04, a także z dnia 31 sierpnia 2004 r. w sprawie FZ 267/04 niepubl.). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego uwzględnieniem. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. w sprawie FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. również "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz", B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2006, s. 162 i n.). Obowiązek wskazania przesłanki wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wymogu materialnoprawnego, a nie formalnego, w związku z czym nie zachodzi okoliczność uzasadniająca wezwanie do uzupełnienia przez stronę braku w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2008 r. w sprawie I FZ 559/07, dostępne w internecie).
W rozpoznawanej sprawie nie tylko nie uzasadniono konieczności wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, ale również nie wskazano żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższa sytuacja uniemożliwiła Sądowi merytoryczną ocenę żądania i ewentualne jej wsparcie argumentami spoza wniosku.
Z uwagi na fakt, iż nie wykazano by wykonanie zakwestionowanej przez stronę decyzji mogło narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
P.Pij.