Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22.07.1999 r. (...) Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania "W.-T." spółki z o.o. w Ł. od decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia 23.04.1999 r., którą określono odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r., określonej w decyzji (...) z dnia 23.04.1999 r., utrzymała w mocy decyzję organu podatkowego I instancji.
Izba Skarbowa podniosła w uzasadnieniu swojej decyzji, że odsetki za zwłokę od zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych naliczone zostały od dnia 21.07.1997 r. do dnia wydania decyzji wymiarowej, tj. do dnia 23.04.1999 r. Ponieważ decyzja wymiarowa wydana przez organ podatkowy I instancji została utrzymana w mocy decyzją Izby Skarbowej wydaną w postępowaniu odwoławczym, Izba Skarbowa nie znalazła podstaw do uchylenia decyzji odsetkowej.
Izba Skarbowa nie podzieliła również poglądu, że decyzja odsetkowa wydana została bez podstawy prawnej. Podkreśliła, że przepis art. 53 par. 4 Ordynacji podatkowej nie precyzuje czy odsetki za zwłokę powinny być określone w decyzji określającej zaległość podatkową czy w decyzji odsetkowej.
W skardze na powyższą decyzję skarżąca spółka wniosła o stwierdzenie jej nieważności ewentualnie jej uchylenie, zarzucając naruszenie art. 53 par. 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 247 par. 1 pkt 2 oraz art. 120 tej ustawy i art. 7 Konstytucji RP przez przyjęcie, że dopuszczalne jest wydanie odrębnej decyzji odsetkowej. Skarżąca podkreśliła, że merytoryczne rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia w przedmiocie wymiaru podatku dochodowego od osób prawnych wobec zakwestionowania w skardze do NSA zasadności wyłączenia części wydatków z kosztów uzyskania przychodów, a w konsekwencji zakwestionowanie wysokości zobowiązania podatkowego stanowiącego podstawę do ustalenia wysokości odsetek.
Zdaniem strony skarżącej decyzja w przedmiocie odsetek wydana została bez podstawy prawnej, bowiem żaden z powołanych przez organ podatkowy I instancji przepisów nie przewiduje wydania odrębnej decyzji w sprawie wyliczenia wysokości odsetek. Decyzja ta dotknięta jest zatem wadą o której mowa w art. 247 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Wydanie tej decyzji stanowi naruszenie przepisów art. 7 Konstytucji i art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa, nakazujących organom podatkowym działanie na podstawie i w granicach prawa.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Wyrokiem z dnia 10 lipca 2001 r. wydanym w sprawie I SA/Łd 897/99 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi uchylił decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 22.07.1999 r. (...) w przedmiocie określenia zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r. Zgodnie z art. 53 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę. Podstawą naliczenia odsetek jest konkretna kwota zaległości podatkowej. Uchylenie decyzji wymiarowej określającej kwotę zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r. skutkuje uchyleniem decyzji w sprawie określenia odsetek za zwłokę od zaległości w tym podatku, wobec braku podstawy do ich naliczenia.
W związku z powyższym Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Odnosząc się do faktu wydania odrębnej decyzji w przedmiocie odsetek Sąd stwierdza, że przepis art. 53 par. 3 ordynacji podatkowej, przewidujący naliczanie odsetek za zwłokę przez organ podatkowy, nie określa, czy naliczanie odsetek powinno być dokonywane w decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej /czy inna z decyzji, o których mowa w tym przepisie/, czy też odsetki mogą być naliczane w innej decyzji. Brzmienie tego przepisu wskazuje na to, że obie te możliwości są dopuszczalne /por. wyrok NSA z dnia 27 września 2000 r. I SA/Ka 841/99 - nie publ./.