Uzasadnienie
W dniu 4 lipca 2013 roku H. D. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku ustalającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2013 rok.
W dniu 5 sierpnia 2013 roku do sądu wpłynął wniosek podatnika o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze łożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że H. D. wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu są ich emerytury w łącznej kwocie 2.100 zł netto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 280 m2, w którym zamieszkuje i działki o powierzchni 1.874 m2, nie posiada żadnego innego majątku ani oszczędności. Wskazał, iż oboje z żoną są osobami schorowanymi dlatego znaczna część domowego budżetu przeznaczana jest na leczenie, lekarstwa i rehabilitację (ok. 1.400 zł miesięcznie), pozostałe środki z trudem starczają na opłacenia rachunków i bardzo skromne utrzymanie. Wnioskodawca od lat cierpi na cukrzycę, choroby układu krążenia i reumatologiczne. Jego żona zaś w 2005 roku przeszła wylew, w wyniku którego nastąpił u niej niedowład kończyn oraz zanik mowy i wymaga stałej pomocy drugiej osoby.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy H. D. wskazał, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu są emerytury w łącznej kwocie ok. 2.100 zł netto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 280 m2, w którym zamieszkuje i działki o powierzchni 1.874 m2, nie posiada żadnego innego majątku ani oszczędności. Wskazał, iż oboje z żoną są osobami schorowanymi, żona po wylewie wymaga stałej pomocy innej osoby, dlatego znaczna część domowego budżetu przeznaczana jest na leczenie, lekarstwa i rehabilitację, pozostałe środki z trudem starczają na opłacenie rachunków i skromne utrzymanie. Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AK.