Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. M. orzekł o odpowiedzialności K. D. - Prezesa Zarządu za zaległości podatkowe Spółki Akcyjnej "A" z siedzibą w T.M., zwanego dalej Spółką z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001 w łącznej kwocie 127.406,00 zł wraz z odsetkami w kwocie 76.084 zł.
Po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy pierwszej instancji. Organ odwoławczy po przeanalizowaniu całości zgromadzonego materiału informacyjno-dowodowego oraz argumentów podniesionych w odwołaniu uznał, że sprawa wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. W szczególności organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 116 Ordynacji podatkowej w ponowionym postępowaniu podatkowym konieczne jest ustalenie, czy zaległości podatkowe powstały w czasie pełnienia przez stronę obowiązków członka zarządu oraz czy egzekucja w stosunku do całości majątku spółki okazała się bezskuteczna. Organ odwoławczy stwierdził także, że w toku ponowionego postępowania należy ustalić, czy nie zachodzą przewidziane w art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej przesłanki wyłączające odpowiedzialność podatkową członka zarządu spółki.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania dowodowego Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] orzekł o odpowiedzialności K. D. - Prezesa Zarządu za zaległości podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001 Spółki Akcyjnej "A" w kwocie 127.406,00 zł wraz z odsetkami w kwocie 86.975,00 zł.
W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ podatkowy I instancji podkreślił, iż co do zaległości Spółki z tyt. podatku zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne, które było prowadzone wobec majątku Spółki przy zastosowaniu różnych możliwych środków egzekucyjnych i zabezpieczających tj. zajęcia rachunku bankowego, ustanowienia hipoteki przymusowej na nieruchomości, przyłączenia się do egzekucji sądowej z nieruchomości. W celu zabezpieczenia należności objętych tytułami wykonawczymi skierowano także do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w T.M. wniosek o wpis hipoteki przymusowej. W toku prowadzonych czynności komornik sądowy dokonał licytacji nieruchomości Spółki położonej w T.M. przy ul. A., sprzedając ją za kwotę [...] zł, w tym węzeł betoniarski za kwotę 181.334 zł. Pismem z dnia 9 grudnia 2005 r. komornik sądowy poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M., że do podziału pozostaje kwota 326.666 zł uzyskana z egzekucji nieruchomości, a do nieruchomości jest skierowana egzekucja z wniosku 181 wierzycieli, w tym połowa wniosków dotyczy spraw ze stosunku pracy. Ponadto na nieruchomości ustanowione są hipoteki na łączną kwotę 1.322.400 zł. W konsekwencji komornik sądowy stwierdził, że wierzytelność Urzędu Skarbowego nie zostanie zaspokojona nawet w niewielkiej części. Organ podniósł również, że w toku prowadzonego postępowania strona nie wskazała żadnego mienia Spółki, z którego organ podatkowy mógłby zaspokoić swoje roszczenia w drodze postępowania egzekucyjnego. Na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdzono, że K. D. był członkiem zarządu (prezesem) Spółki od chwili jej powstania w 1999 r., a odwołany został uchwałą Walnego Zgromadzenia Spółki z dnia 20 maja 2003 r., przy czym pisemną rezygnację z pełnionej funkcji złożył z dniem 1 kwietnia 2003 r. Organ ustalił, że zarząd Spółki nie występował do Sądu Gospodarczego z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. W ocenie organu podatkowego I instancji w rozpatrywanej sprawie zaistniały przesłanki przemawiające za orzeczeniem odpowiedzialności K. D. jako członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za wskazane miesiące, natomiast strona nie wykazała istnienia żadnej przesłanki uwalniającej ją od odpowiedzialności, w zakresie których ciężar dowodu zgodnie z brzmieniem art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej ciąży na członku zarządu.
W złożonym odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik strony wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, względnie o uchylenie decyzji i rozpoznanie oraz rozstrzygnięcie sprawy bez jej przekazywania do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji zarzucił, iż została ona wydana z naruszeniem art. 107 § 2 pkt 2 i pkt 4,art. 116 § 1 i § 2, art.122 w związku z art. 187 § 1, art. 191. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik strony podniósł, iż organ podatkowy I instancji wbrew wyraźnym i wiążącym zaleceniom zawartym we wcześniejszej decyzji organu odwoławczego nie ustalił, czy w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające odpowiedzialność strony, mimo że strona na takie okoliczności wskazywała w toku postępowania. Zarzucono, że organ I instancji bezpodstawnie zastosował kryterium,,zachwiania płynności finansowej" jako jedyne kryterium dla oceny, czy sytuacja ekonomiczna Spółki uzasadniała złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości w czasie gdy K. D. pozostawał członkiem jej zarządu. Podniesiono, iż we wcześniejszej decyzji organ odwoławczy jednoznacznie uznał, że ustalenie okresu, w którym nastąpiło zachwianie płynności finansowej nie jest wystarczające do stwierdzenia, iż wniosek o ogłoszenie upadłości nie został złożony we właściwym czasie, o którym mowa w art. 116 Ordynacji podatkowej. Powołano się, że strona w złożonym zeznaniu wskazywała na fakty świadczące, iż sytuacja finansowa Spółki w okresie, w którym pełnił on funkcje członka zarządu nie uzasadniała złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub o wszczęcie postępowania układowego, natomiast organ w zasadzie w ogóle nie odniósł się do tych okoliczności. W powyższym zakresie powołano się w szczególności na sporządzone przez biegłych rewidentów bilanse Spółki za lata 2001 i 2002, z których wynika, że Spółka w tych okresach posiadała znaczny majątek, osiągała pewne zyski z prowadzonej w dość szerokim zakresie działalności gospodarczej, a w szczególności nie zaprzestała w sposób trwały regulowania swoich długów.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano, iż podniesione w odwołaniu zarzuty i argumenty są bezpodstawne i nie znajdują oparcia w przepisach prawa podatkowego oraz w istniejącym stanie faktycznym, mającym odzwierciedlenie w materiale dowodowym, zgromadzonym w aktach sprawy. Stwierdzono, że fakt powstania zobowiązań podatkowych Spółki w czasie pełnienia przez K. D. funkcji Prezesa Zarządu jest bezsporny. Zdaniem organu okoliczności wynikające z pism komornika sądowego oraz stwierdzony brak innego majątku Spółki jednoznacznie wskazują, że egzekucja z majątku Spółki jest bezskuteczna.
W odniesieniu się do zarzutów odwołania strony dotyczących braku przeprowadzenia postępowania w zakresie wyjaśnienia, czy sytuacja finansowa Spółki w okresie pełnienia przez stronę funkcji członka zarządu uzasadniała złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości organ odwoławczy stwierdził, że z ustaleń organu I instancji wynika, iż Spółka nigdy takiego wniosku nie złożyła. Dokonując oceny powołanych w odwołaniu raportów biegłych rewidentów badających bilans organ stwierdził, iż w dokumentacji z badania bilansu za 2001 r. Biegli Rewidenci wskazali już, iż wskaźnik płynności bieżącej w stosunku do poziomu roku poprzedniego uległ obniżeniu. Wskaźnik ten wynosił 0,75 co świadczy, że mogą występować przejściowe trudności płatnicze (wskaźnik ten winien mieścić się w przedziale 1,5-2). Nadto wskazano również, iż Spółka nie posiada kapitału pracującego, finansuje się głównie przychodami ze sprzedaży oraz kredytami bankowymi. W opinii z badania bilansu za 2002 r. wskazano na możliwość wystąpienia zagrożenia w zakresie finansowania działalności, a sytuacja ta może być przyczyną występowania trudności w terminowym regulowaniu swoich zobowiązań z bieżącej działalności nie mówiąc o terminowej spłacie zadłużenia z tytułu kredytów bankowych. Z zestawienia pasywów w sprawozdaniu finansowym wynika, iż majątek Spółki na dzień 31 grudnia 2002 r. sfinansowany został ze środków kapitału własnego i zysku w 7%. Pozostała część majątku Spółki sfinansowana została ze środków obcych w tym z kredytów bankowych, i zobowiązań krótkoterminowych. Na dzień 31 grudnia 2002 r. zobowiązania Spółki wynosiły [...] zł. W stanie zobowiązań znajdują się pozycje wynikające w zasadzie z bieżących rozliczeń, a ich stan nie ma pokrycia w należnościach, zapasach i środkach pieniężnych, a zobowiązania przewyższają stan majątku obrotowego o kwotę [...] zł.
Reasumując organ stwierdził, że stanowisko przyjęte w sprawie co do niewykazania przez członka zarządu przesłanek egzoneracyjnych jest niewątpliwie trafne i oparte na należycie zebranym oraz ocenionym materiale dowodowym. Wniosek o ogłoszenie upadłości nie był złożony, nie było wszczęte postępowanie układowe i nie wskazano żadnego mienia Spółki umożliwiającego zaspokojenie zaległości podatkowych.
Na powyższą decyzję pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z wnioskiem o jej uchylenie.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 21 ustawy o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw przez błędne przypisanie skarżącemu odpowiedzialności za zobowiązania spółki wskutek bezpodstawnego przyjęcia, że egzekucja zaległości podatkowej z całości majątku zakładu okazała się bezskuteczna; orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania podatkowe spółki, mimo iż w toku postępowania wykazał on, że wystąpiła przesłanka wyłączająca jego odpowiedzialność, tj. niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości nastąpiło bez jego winy z uwagi na to, że w czasie pełnienia przez niego funkcji w zarządzie sytuacja finansowa spółki nie dawała podstaw do wystąpienia z takim wnioskiem.
Ponadto zarzucono niewłaściwe zastosowanie art. 122 w związku z art. 187 § 1 i art. 191 O.p przez niepodjęcie wszelkich możliwych działań w celu wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz dowolną ocenę dowodów poprzez: dowolną interpretację ustalonych w spółce współczynników płynności finansowej dla oceny, czy skarżący dochował należytej staranności przy ocenie sytuacji finansowej "A" S.A.; dowolną ocenę dowodów zawartych w piśmie z dnia 7 lutego 2007 r. tj. faktu zawarcia z kontrahentami czterech umów o znacznej wartości świadczących o braku podstaw do złożenia wniosku o upadłość w czasie, gdy skarżący był członkiem zarządu "A" S.A.; pominięcie tego, że zadłużenie spółki powodujące jej niewypłacalność i niemożność zaspokojenia wierzycieli powstało na skutek zaległości względem ZUS i pracowników spółki (powstałych po odejściu skarżącego z zarządu "A" S.A.); nie wykazanie, że sytuacja finansowa spółki w okresie pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu, uzasadniała złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości "A" S.A. w sytuacji, gdy okoliczność przeciwna wynika z bilansów spółki i opinii biegłych rewidentów badających bilanse za 2001 i 2002 rok; nie wykazanie, że spółka w czasie gdy skarżący pełnił w niej funkcję członka zarządu trwale zaprzestała płacenia długów w sytuacji, gdy okoliczność przeciwna wynika z bilansów spółki i opinii biegłych rewidentów badających bilanse za 2001 i 2002 rok.
W skardze podniesiono również naruszenie art. 121 § 1 O.p. przez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych a polegające na wydaniu przez organ odwoławczy w toku postępowania dwóch decyzji, w uzasadnieniach których przy niezmienionym stanie faktycznym znalazły się wzajemnie wykluczające się stanowiska; naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 233 § 2 O.p. przez bezzasadne odstąpienie przez organ odwoławczy od zapatrywań prawnych i wskazań co do dalszego toku postępowania zawartych w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. i usankcjonowania naruszeń procedury, których dopuścił się organ pierwszej instancji, który nie zbadał wskazanych przez organ odwoławczy w decyzji okoliczności faktycznych oraz naruszenie art. 188 O.p. przez nierozpoznanie wniosku skarżącego o uzupełnienie materiału dowodowego i wyjaśnienie, jaka jest dokładna wysokość zaległości spółki "A" względem ZUS oraz względem pracowników oraz kiedy zaległości te powstały.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał w całości swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Skarga w zakresie żądania uchylenia zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie oceny całości przedstawionego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego należy uznać, iż nie może on stanowić wystarczającej podstawy do orzeczenia w oparciu o art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. (por. art. 21 ustawy z dnia 12.09.2002 r. o zmianie ustawy -Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw – Dz. U. nr 169, poz. 1387) odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zaległości podatkowe SA Zakładu Budowlano-Remontowego z siedzibą w T.M., zwanego dalej Spółką, w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r.
Na wstępie powyższej oceny należy wskazać, iż zgodnie z treścią wymienionego przepisu za zaległości podatkowe m.in. spółki akcyjnej "odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, chyba, że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy, bądź też wskaże on mienie spółki z którego egzekucja jest możliwa". Powyższa regulacja zawiera zarówno pozytywne, jak i negatywne przesłanki przeniesienia odpowiedzialności podatkowej na członków zarządu spółki kapitałowej.
Należy zgodzić się ze stanowiskiem organów podatkowych, wyrażonym w wydanych w tej sprawie decyzjach, iż z treści wymienionego przepisu wynika, że do orzeczenia odpowiedzialności, organ podatkowy jest obowiązany w zasadzie wykazać jedynie okoliczność pełnienia funkcji członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w dochodzoną zaległość podatkową oraz bezskuteczność egzekucji wobec majątku spółki, bowiem wykazanie zaistnienia którejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności spoczywa na członku zarządu. Jednakże należy podkreślić, iż obowiązkiem organów podatkowych w tego rodzaju sprawach jest nie tylko wykazanie beż żadnych wątpliwości faktu zaistnienia przesłanek pozytywnych do orzeczenia odpowiedzialności podatkowej członka zarządu, ale także przeprowadzenie prawidłowego postępowania wyjaśniającego i dowodowego odnośnie ewentualnego wystąpienia przesłanek uwalniających członka zarządu od odpowiedzialności. Obowiązek przeprowadzenia należytego postępowania w zakresie ewentualnego wystąpienia przesłanek negatywnych do orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej (w stosunku do podatnika) wynika z zasad ogólnych postępowania podatkowego, wyrażonych w szczególności w przepisach art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej, a także w innych przepisach tej ustawy, nakazujących organowi podatkowemu przed wydaniem każdej decyzji zebranie i w sposób wyczerpujący rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 187 § 1 cyt. ustawy). Powyższy obowiązek występuje zwłaszcza w sytuacji, gdy osoba, w stosunku do której jest prowadzone tego rodzaju postępowanie powołuje się na konkretne okoliczności, mogące powodować wyłączenie jej odpowiedzialności.
Należy mieć także na uwadze, iż orzeczenie o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej ma w prawie podatkowym pewien charakter wyjątkowy, gdyż orzeka o obowiązku zapłaty zobowiązania podatkowego przez osobę, która jako taka nie spowodowała powstania danego podatku. Osoby trzecie ponoszą odpowiedzialność za cudzy dług, z tym, że odpowiedzialność tych osób ma charakter posiłkowy (subsydiarny), gdyż zawsze występuje w dalszej kolejności za podatnikiem, który nie jest automatycznie uwolniony od swojej odpowiedzialności za zaległości podatkowe objęte tego rodzaju postępowaniem. Stąd też przy orzekaniu o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej obowiązkiem organów podatkowych jest nie tylko wykazanie w sposób bezsporny (bez żądnych wątpliwości) zaistnienia przewidzianych w tym przepisie przesłanek pozytywnych do orzeczenia odpowiedzialności, ale również w przypadku powołania się osoby trzeciej na okoliczności wskazujące na możliwość wystąpienia przesłanki negatywnej – przeprowadzenie odpowiedniego postępowania wyjaśniającego z zebraniem i rozpatrzeniem w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.
W rozpoznawanej sprawie należy przede wszystkim uznać, iż organy podatkowe nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący i wnikliwy okoliczności związanych z powołaniem się skarżącego na to, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania układowego z wierzycielami w okresie pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu Spółki nastąpiło bez jego winy, gdyż jego zdaniem sytuacja finansowa Spółki w okresie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu była niezła i nie uzasadniała złożenia takiego wniosku.
Organ orzekający uznając, iż powołana przez skarżącego powyższa przesłanka wyłączająca jego odpowiedzialność nie zachodzi wyjaśnił, że z raportu biegłych rewidentów badających bilans Spółki za rok 2001 wynika, iż wskaźnik płynności bieżącej w stosunku do poziomu roku poprzedniego uległ obniżeniu. Nadto wskazano, że Spółka nie posiada kapitału pracującego, finansuje się głównie przychodami ze sprzedaży oraz kredytami bankowymi. Podniesiono także, iż w opinii z badania bilansu za 2002r. wskazano, że mogą wystąpić zagrożenia w zakresie finansowania działalności, a sytuacja ta może być przyczyną występowania trudności w terminowym regulowaniu swoich zobowiązań z bieżącej działalności nie mówiąc o terminowej spłacie zadłużenia z tytułu kredytów bankowych.
Jednakże przy dokonywaniu powyższej oceny organ w ogóle nie ustosunkował się do okoliczności podnoszonych przez stronę, w tym wynikających również z wymienionego wyżej raportu biegłych oraz bilansów i rachunków zysków i strat Spółki za lata 2001 – 2002. Z dokumentów wynika, że na koniec roku 2001, podmiot osiągnął zysk w kwocie ogółem [...] zł, a na koniec 2002 r. zysk wynosił kwotę [...] zł. Ponadto organy podatkowe w ogóle nie ustosunkowały się do okoliczności wynikających z zeznań skarżącego, iż w okresie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu kondycja finansowa Spółki była dobra, o czym miały świadczyć m.in. zawarte w 2002 r. cztery umowy o roboty budowlane o wartości ogółem ponad [...] zł. Skarżący podniósł także, że w okresie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu, Spółka nie zaprzestała płacenia długów, a jedynie mogły wystąpić sporadyczne przypadki opóźnienia w zapłacie należności. Powyższe wyjaśnienia skarżącego znajdują również potwierdzenie w powołanych raportach biegłych rewidentów z badania bilansów Spółki za lata 2001 – 2002. W odniesieniu się do kwestii istnienia ewentualnych długów Spółki, Sąd podziela stanowisko strony skarżącej, iż powinno to dotyczyć zobowiązań, które były znane i wymagalne w okresie pełnienia przez skarżącego w Spółce funkcji członka zarządu. Organy podatkowe nie wykazały, mimo wniosku strony skarżącej, iż w tym okresie Spółka posiadała jakieś prawomocne zobowiązania, niezapłacone przez Spółkę, w tym zwłaszcza publicznoprawne.
W omawianym zakresie należy zauważyć, iż istotne znaczenie dla oceny ewentualnej winy skarżącego odnośnie braku zgłoszenia w okresie, gdy pełnił on funkcje członka zarządu Spółki wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania zapobiegającego upadłości (postępowania układowego) ma treść art. 233 § 1 kodeksu spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. nr 94, poz. 1037 ze zm.), zgodnie z którym jeżeli bilans sporządzony przez zarząd spółki wykaże stratę przewyższającą sumę kapitału zapasowego i rezerwowego oraz połowę kapitału zakładowego, zarząd jest obowiązany niezwłocznie zwołać posiedzenie wspólników w celu powzięcia uchwały dotyczącej dalszego istnienia spółki. Zgodnie również z art. 5 § 1 obowiązującego wcześniej prawa upadłościowego – rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24.10.1934 r. (tj. Dz. U. z 1991 r. nr 118, poz. 512 ze zm.) przedsiębiorca był zobowiązany, nie później niż w ciągu dwóch tygodni od dnia zaprzestania płacenia długów, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości, a w myśl § 2 na reprezentancie przedsiębiorcy (m.in. spółki akcyjnej) ciążył obowiązek zgłoszenia upadłości w terminie dwóch tygodni od dnia ujawnienia, że majątek spółki nie wystarcza na zaspokojenie długów, chyba, że wcześniej rozpoczął się bieg terminu, określonego w § 1.
Stąd też należy uznać, że stanowisko organów podatkowych negujące brak winy skarżącego w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości lub o wszczęcie postępowania układowego z wierzycielami nie zostało w sposób wyczerpujący udowodnione. Powołanie się w zaskarżonej decyzji na wynikające z raportu biegłych rewidentów argumenty o zachwianiu płynności finansowej oraz o wydłużonym cyklu rozliczeń zobowiązań należy uznać z niewystarczający do uznania, że zarząd Spółki winien był wystąpić z wnioskiem o wszczęcie postępowania upadłościowego lub układowego, zwłaszcza, iż z powołanego raportu biegłych wynika, że powyższe zachwianie płynności finansowej było spowodowane znacznymi wydatkami inwestycyjnymi Spółki, co może wskazywać, że jej kondycja finansowa była nienajgorsza.
Z tych wszystkich względów należało uznać, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. na zasadność zastosowania w stosunku do skarżącego art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z czym na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.
KR