Uzasadnienie
I SA/Łd 908/12
Pismem z [...] r. S. J. wniósł skargę na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania właściwej stawki podatku od towarów i usług dla refakturowania kosztów dostawy.
Zarządzeniem z 21 sierpnia 2012 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi. W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni dla uzupełnienia tego braku oraz wskazano, że jego niedochowanie spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona 28 sierpnia 2012 r. na adres strony.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący dnia 3 września 2012 r. złożył osobiście w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dwa egzemplarze skargi. Nie zostały one jednak podpisane przez S. J..
Skarżący złożył natomiast 14 września 2012 r. wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że omyłkowo uchybił dokonaniu nałożonej przez Sąd czynności i wniósł jednocześnie o nieodrzucanie skargi na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2012 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Przywrócenie terminu uzależnione jest od kumulatywnego wystąpienia przesłanek określonych w art. 87 § 1- 4 p.p.s.a. Jedną z nich – kluczową w niniejszej sprawie – jest ciążący na wnioskodawcy obowiązek uprawdopodobnia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Przesłanka braku winy w uchybieniu terminu jest w orzecznictwie i doktrynie konsekwentnie oceniana przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149).
Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi przykładowo zalicza się obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma (postanowienie NSA z 4 września 2001 r., II SA/Po 2646/00), nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok NSA z 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99) czy nieprawidłowe doręczenie pisma sądowego (postanowienie SN z 12 stycznia 1973 r., I CZ 157/72, OSNC 1973, nr 12, poz. 215).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do podpisania skargi.
Z treści wniosku strony wynika, że powodem niepodpisania skargi był przypadek, co skarżący sam przyznał, stwierdzając, że pomyłkowo uchybił nałożonemu przez sąd obowiązkowi.
Skoro zatem strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
mak