Uzasadnienie
W dniu 26 czerwca 2013 roku D. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku ustalającą skarżącemu wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów i informacji udzielonych przez skarżącego wynika, że wspólnie z żoną oraz dwojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez żonę wnioskodawcy w wysokości ok. 690 zł miesięcznie oraz wynagrodzenie za pracę skarżącego, które z uwagi na jego stan zdrowia – uszkodzenie kręgosłupa, uległo w ostatnim czasie radykalnemu obniżeniu i wynosi obecnie ok. 270 zł miesięcznie. Dochody rodziny nie pozwalają jej na zaspokojenie nawet najpilniejszych potrzeb życiowych, dlatego rodzina zmuszona jest korzystać z pomocy krewnych.
Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 58 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną nie posiada innego majątku ani oszczędności pozwalających na pokrycie kosztów procesu. Miesięczne stałe obciążenia rodziny zamykają się kwotą ok. 1.000 zł (czynsz, gaz, energia elektryczna, woda, wywóz śmieci).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy D. K. wskazał, że wspólnie z żoną oraz dwojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwota ok. 960 zł netto. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 58 m2, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku ani oszczędności pozwalających na pokrycie kosztów procesu. Miesięczne stałe obciążenia rodziny zamykają się kwotą ok. 1.000 zł (czynsz, gaz, energia elektryczna, woda, wywóz śmieci). Posiadane dochody nie pozwalają więc na zaspokojenie nawet najpilniejszych potrzeb życiowych rodziny, dlatego skarżący zmuszony jest korzystać z pomocy krewnych. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skarg w sprawie niniejszej 1.500 zł, oraz fakt, że przed sądem zawisła jeszcze skarga żony wnioskodawcy, od której wpis również wynosi 1.500 zł, stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uznać należało, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AK.