Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 11 września 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 911/13

Uzasadnienie

Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z [...] r. i obniżył ustaloną w niej skarżącemu Cz. M. kwotę zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił m.in. art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.; dalej "u.p.d.o.f.").

W dniu 18 lipca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną w sprawie SK 18/09 dotyczącą zasad opodatkowania dochodu niezgłoszonego przez podatnika. W wydanym w tym dniu wyroku orzekł, że:

I

1. 1. Art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2001 r.:
2. a) nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1, art. 46 i art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
3. b) jest zgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji.
4. 2. Art. 20 ust. 3 ustawy powołanej w punkcie 1, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji.
5. 3. Art. 68 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, 848, 1101, 1342 i 1529) jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji.

II

Przepis wymieniony w części I punkcie 3 traci moc obowiązującą z upływem 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

W pozostałym zakresie Trybunał postanowił umorzyć postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Tego rodzaju zależność wystąpiła w niniejszej sprawie.

Przedmiotem skargi jest decyzja dotycząca ustalenia stronie skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Przepisem prawa materialnego, na podstawie którego wydane zostały decyzje przez organy podatkowe obu instancji, jest art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Niezgodność tego przepisu z ustawą zasadniczą stwierdził Trybunał Konstytucyjny we wskazanym wyżej wyroku z 18 lipca 2013 r. (SK 18/09). Wyrok dotyczy art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w wersji obowiązującej od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r. Bez wątpienia istotna pozostaje znajomość jego motywów, skoro uwagi sformułowane przez Trybunał dotyczyć będą stanu prawnego obowiązującego w roku podatkowym, którego dotyczy zaskarżona decyzja.

W komunikacie prasowym dostępnym na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego przeczytać można, że podstawowy zarzut, jaki Trybunał postawił zaskarżonym regulacjom, dotyczył wyjątkowo niejasnego ukształtowania pojęcia przychodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzącego ze źródeł nieujawnionych, niejednoznacznego określenia zasad dotyczących biegu terminu do ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od dochodów nieujawnionych oraz braku możliwości uwzględnienia zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego powstałego na zasadach ogólnych. Pozostałe zastrzeżenia związane z: rozkładem ciężaru dowodu w postępowaniu dotyczącym podatku od dochodów nieujawnionych, określeniem zakresu obowiązków dokumentacyjnych ciążących na podatniku, opodatkowaniem przychodów wynikających z czynności niemogących być przedmiotem prawnie skutecznej umowy oraz zbiegu instytucji ustalenia podatku od dochodów nieujawnionych i określenia wysokości zobowiązania podatkowego powstałego na zasadach ogólnych, miały wprawdzie mniejsze znaczenie, jednak istotnie pogłębiły przekonanie o naruszeniu wymogów ustawy zasadniczej.

Wobec zastrzeżeń zgłoszonych przez Trybunał, oczekiwanie na sporządzenie pisemnych motywów powyższego orzeczenia uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego do tego czasu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

D. B.