Uzasadnienie
M. W. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Z dnia [..] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.
We wniosku tym podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku i nie osiąga żadnych dochodów. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 5 września 2007 r. wezwano skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji, w tym do określenia średniej miesięcznej kwoty środków przeznaczanych na własne utrzymanie, wskazania źródeł pochodzenia tych środków oraz nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego rachunków i lokat bankowych za ostatnie trzy miesiące – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W wykonaniu powyższego wezwania, skarżący w drodze pisma procesowego z dnia 19 września 2007 r. oświadczył, że nie posiada żadnych dochodów i utrzymuje się dzięki pomocy finansowej rodziny. Nie posiada również konta bankowego i lokat bankowych. Do wniosku skarżący załączył decyzję o przyznaniu dodatku mieszkaniowego oraz zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy Nr 2 w Ł., potwierdzające fakt posiadania statusu osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnych dochodów i utrzymuje się z pomocy finansowej udzielanej przez rodzinę. Nie posiada przy tym żadnego majątku. Ponadto nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym.
Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek M. W. zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącego, w tym zwłaszcza brak jakiegokolwiek majątku i dochodu, powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
P.H.