Uzasadnienie
K. C. wniósł, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie z dnia [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej dotyczącej daty w decyzji.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania, z uwagi na uwzględnienie przez ten organ skargi w trybie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...].
Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2006 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. został wezwany do nadesłania zwrotnego potwierdzenia odbioru przez K. C. postanowienia z dnia [...]. W wykonaniu zarządzenia organ przesłał potwierdzenie odbioru, które wskazuje na to, że postanowienie datowane na [...] zostało odebrane przez skarżącego w dniu 5 czerwca 2006 roku. Przedmiotowe potwierdzenie obioru zostało dołączone do akt administracyjnych.
Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2006 roku K. C. został wezwany do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, czy wobec wydania przez organ postanowienia z dnia [...] nada! popiera skargę czy też ją cofa.
Pismem z dnia 5 lipca 2006 roku K. C. oświadczył, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże, jednakże Sąd uzna je za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Cofnięcie skargi jest czynnością procesową, przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym i tym samym rozpoznania wniesionej skargi. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi dopiero w sytuacji, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa skutkujące nieważnością kwestionowanego aktu. Sąd nie jest również związany cofnięciem skargi, gdy dojdzie do przekonania, że zmierza ono do obejścia prawa. Wniosek taki daje się wyprowadzić z wykładni systemowej komentowanego przepisu.
Bezspornym jest, iż K. C. w skardze kontestował postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki dotyczącej daty w decyzji. Poza sporem pozostaje również okoliczność, iż organ II instancji postanowieniem z dnia [...] uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...]. Postanowienie datowane na [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 czerwca 2006 roku. Zatem postępowanie sądowe ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] stało się bezprzedmiotowe, gdyż rozstrzygnięcie to zostało już wyeliminowane z obrotu prawnego.
Wobec przytoczonych powyżej argumentów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie ze skargi K. C.