Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi.
Pismem z dnia 17 października 2010 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie w dniu 18 października 2010 roku skarżący uiścił wpis od skargi.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 13 września 2010 roku. Podniósł, iż nie mógł odebrać w tym czasie korespondencji z Sądu z uwagi na okoliczność, iż wyjechał w sprawach rodzinnych, a jego wyjazd przedłużył się o dodatkowych kilka dni. Skarżący podkreślił, iż nie wiedział, że Sąd uzna korespondencję, której nie odebrał, za doręczoną w drodze podwójnego awiza. Podniósł, iż sprawa, którą wniósł do Sądu jest dla niego ważna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin kiedy spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wykazano dostatecznie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi. Stwierdzenia wnioskodawcy zawarte w skardze, a w szczególności to, że skarżący nie wiedział, że Sąd uzna korespondencję, której nie odebrał, za doręczoną w drodze podwójnego awiza, nie mogą być uznane za wystarczające do przywrócenia terminu.
Zauważyć bowiem należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 roku, V SA 793/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 55832). Podnosi się także, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W tym kontekście wskazać należy, iż nie można niewątpliwe uznać, iż skarżący działał z należytą staranności i troską o swoje interesy, skoro nie odebrał awiza, co wskazuje, iż nie działał z należytą starannością przy prowadzeniu swojej sprawy. Niewątpliwie okoliczności podniesione przez skarżącego w żadnej mierze nie uzasadniają przyjęcia, iż po jego stronie wystąpiły przeszkody, których nie można było usunąć.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie wpisu od skargi.
P. Z. – C.