Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. z dnia [...]r., którym zawieszono postępowanie egzekucyjne (od dnia [...] kwietnia 2020 r. do dnia [...]sierpnia 2020 r.) prowadzone wobec P. B. (dalej; "skarżący") na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących należności podatkowe i karę grzywny za wykroczenie skarbowe.
Organ odwoławczy wskazał, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-P. prowadzi wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie dwunastu tytułów wykonawczych obejmujących: należności z tytułu podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2018 roku, należności z tytułu kary grzywny za wykroczenie skarbowe, należności z tytułu podatku od towarów i usług odpowiednio za poszczególne kwartały 2019 roku oraz należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 rok. Ponadto prowadzona jest egzekucja administracyjna wobec skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. o numerach: [...], [...], obejmujących należności z tytułu kary pieniężnej.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu, że w rozpatrywanej sprawie zaistniała podstawa do zawieszenia do dnia [...]sierpnia 2020 r. postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], gdyż w dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-P. wydał decyzje o rozłożeniu na raty spłaty zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 rok, zaległości w podatku od towarów i usług za II-III kwartał 2018 r. oraz I-IV kwartał 2019 r. oraz należności z tytułu kary grzywny za wykroczenie skarbowe, objętych ww. tytułami wykonawczymi. Zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego było zgodne z art. 56 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm. – dalej: "u.p.e.a."), zgodnie z którym, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części w razie rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej.
Organ odwoławczy stwierdził następnie, że w stosunku do zaległości objętych tytułami wykonawczymi o numerach [...] i [...], wystawionymi przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, brak jest podstaw prawnych do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na dzień wydania zaskarżonego postanowienia obowiązek podlegał wykonaniu, ponieważ nie został wstrzymany, odroczony, ani też spłata należności nie została rozłożona na raty. W odniesieniu do należności objętych ww. tytułami wykonawczymi nie miał również zastosowania art. 56 § 1 pkt 4 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z wnioskiem o zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie wystąpił wierzyciel, ani nie zaistniały przypadki przewidziane w innych ustawach, które uzasadniałyby zawieszenie tego postępowania. Organ odwoławczy zauważył, iż skarżący przedstawił kserokopię wniosku skierowanego do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, z dnia 3 kwietnia 2020 r., o umorzenie w całości zaległości wynikających z ww. tytułów wykonawczych. Jednakże organ uznał, że ta okoliczność nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P.B. wniósł o zmianę ww. postanowienia i zawieszenie postępowania egzekucyjnego, jak również wstrzymanie egzekucji do czasu rozstrzygnięcia, tj. wydania prawomocnego orzeczenia/wyroku Sądu w prowadzonym wobec niego postępowaniu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. z dnia [...] r. nr [...]. Skarżący nie wskazał jakie przepisy prawa zostały naruszone przez organ egzekucyjny przy wydaniu spornych postanowień. Zarzucił jedynie ogólne złamanie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez błędną interpretację w odniesieniu do prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw.
Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-P. prowadził wobec skarżącego administracyjne postępowanie egzekucyjne na podstawie własnych tytułów wykonawczych (obejmujących należności pieniężne z tytułu zaległości podatkowych i grzywny za wykroczenie skarbowe) oraz postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. (obejmujących należności z tytułu kary pieniężnej nałożonej na dłużnika przez ten organ administracji państwowej). Skarżący nie kwestionuje także faktu wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P., w dniu [...] r., decyzji o rozłożeniu na raty spłaty zaległości podatkowych oraz kary grzywny za wykroczenie skarbowe, z ustaloną ostatnią ratą płatności tych należności na dzień 25 sierpnia 2020 r.
Skoro wierzyciel (organ podatkowy) wydał decyzje o ustanowieniu spłaty należności pieniężnych obciążających skarżącego w układzie ratalnym (do [...] sierpnia 2020 r.), to organ egzekucyjny był zobowiązany do zawieszenia postępowania egzekucyjnego do ww. daty, co wynika z dyspozycji przepisu art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2020 r.). Zgodnie z tym przepisem postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej. Zawieszenie egzekucji mogło dotyczyć tylko należności, których wierzycielem był Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-P..
Organ egzekucyjny nie miał natomiast podstaw aby zawiesić postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...]r. (nr [...], [...]), wystawionych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, gdyż ten wierzyciel nie udzielił skarżącemu żadnej ulgi w spłacie dochodzonych kar pieniężnych. Tylko wniosek wierzyciela o zawieszenie postępowania egzekucyjnego stanowiłby wystarczającą podstawę do jego zawieszenia (art. 56 § 1 pkt 4 u.p.e.a.). Ustawa o postępowaniu egzekucyjny w administracji nie przyznaje natomiast zobowiązanemu takiego uprawnienia, dlatego nie może dojść do wstrzymania postępowania egzekucyjnego na wniosek dłużnika.
Sąd w tym składzie orzekającym podziela także pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 3 marca 2020 r. o sygn. akt III SA/Łd 783/19, LEX nr 2945531), że złożenie wniosku o udzielenie ulgi w spłacie zobowiązań i toczące się w tym zakresie postępowanie także nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Dopiero prawomocne, pozytywne rozstrzygnięcie w sprawie rozłożenia na raty, wywiera skutek w postaci konieczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Dlatego też słusznie stwierdził Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., że złożenie przez skarżącego wniosku z dnia [...] kwietnia 2020 r. o umorzenie w całości zaległości wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Dlatego też w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania poprzez wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P., skoro organ ten w dniu [...] r. wydał decyzje o rozłożeniu na raty spłaty dochodzonych egzekucyjnie zaległości podatkowych oraz kary grzywny za wykroczenie skarbowe.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), Sąd oddalił skargę.
ak