Uzasadnienie
I SA/Łd 932/10
W dniu [...] r. Sąd doręczył skarżącemu wyrok z uzasadnieniem, oddalający jego skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy oraz dodatkowej opłaty i kosztów upomnienia.
Następnie w dniu [...] r. R. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia [...] r. przyznano skarżącemu taką pomoc. Zawiadomienie o wyznaczeniu pełnomocnika zostało doręczone Okręgowej Radzie Adwokackiej w Ł. w dniu [...] r., która pismem z dnia [...]r. wyznaczyła jako pełnomocnika z urzędu adwokata R. D..
W piśmie z dnia [...]r. adwokat R. D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, do którego załączył opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik strony wyjaśnił, iż zawiadomienie o wyznaczeniu go jako pełnomocnika z urzędu w sprawie o sygn. akt [...] doręczono mu w dniu [...] r. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącemu na zasadzie prawa pomocy, oświadczając, że koszty te nie zostały poniesione w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 ppsa).
W świetle powołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości, że strona skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia [...] r. Skoro bowiem wyrok ten wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu [...] r., to 30 - dniowy termin do jej wniesienia zaczął swój bieg w dniu [...] r. i zakończył w dniu [...] roku. To zaś oznacza, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi był dopuszczalny. Mimo, że art. 87 § 1 ppsa zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga, iż zgodnie z § 4 art. 87 ppsa równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 ppsa., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym radca prawny (adwokat, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest zasady i mógł zostać rozpoznany merytorycznie, bowiem został złożony przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika z zachowaniem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (zawiadomienie o wyznaczeniu go jako pełnomocnika z urzędu doręczono mu w dniu [...] r., natomiast wniosek przywrócenie terminu złożono w Sądzie w dniu [...] r.) wraz z opinią o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Pełnomocnik strony uprawdopodobnił także brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej (opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej).
Kwestię wynagrodzenia adwokata ustanowionego na zasadzie prawa pomocy reguluje art. 250 ppsa oraz § 18 i 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Stosownie do wymienionych przepisów koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia natomiast stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W tym stanie należało, stosownie do powołanych przepisów, przyznać adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przywołanych powyżej przepisów, Sąd orzekł jak w postanowieniu.
P.Z-C.