Uzasadnienie
W dniu 17 lipca 2015 roku S. P. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiającą jej umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura w wysokości 1.980 zł netto, skarżąca nie posiada żadnego majątku. Oświadczyła, że zamieszkuje "przy rodzinie" uiszczając z tego tytułu opłatę w wysokości 550-600 zł miesięcznie. Skarżąca jest obciążona obowiązkiem spłaty dwóch kredytów, których miesięczna rata łącznie wynosi ok. 830 zł dodatkowo opłaca abonament telefoniczny w wysokości 60 zł oraz składkę na dobrowolne ubezpieczenie w wysokości 70 zł kwartalnie. Saldo rachunku bakowego skarżącej na dzień 2 września br. było ujemne i wynosiło -2.994 zł co potwierdza nadesłany przez nią wyciąg bankowy.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest częściowo zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że S. P. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura w wysokości 1.980 zł netto, skarżąca nie posiada żadnego majątku jej rachunek bankowy ma ujemne saldo. Oświadczyła, że zamieszkuje "przy rodzinie" uiszczając z tego tytułu opłatę w wysokości 550-600 zł miesięcznie. Skarżąca jest obciążona obowiązkiem spłaty dwóch kredytów, których miesięczna rata łącznie wynosi ok. 830 zł dodatkowo opłaca abonament telefoniczny w wysokości 60 zł oraz składkę na dobrowolne ubezpieczenie w wysokości 70 zł kwartalnie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (500 zł) stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy za niezasadny. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może też uzasadniać preferencyjne traktowanie przez skarżącą jej zobowiązań prywatnoprawnych z tytułu zaciągniętych kredytów. Przyznanie pierwszeństwa zobowiązaniom prywatnoprawnym wnioskodawczyni prowadziłoby do ich nieuzasadnionego uprzywilejowania i przerzucenia całości kosztów toczonego postępowania na Skarb Państwa czyli współobywateli. Wnioskodawczyni posiada stałe miesięczne dochody z emerytury w wysokości 1980 zł netto. Dochód ten w zestawieniu z wykazanymi niezbędnymi kosztami utrzymania, pozwala w ocenie referendarza sądowego na poniesienie ewentualnych dalszych kosztów postępowania, których wysokość będzie już niższa.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. AKE.